បើកចំហយន្តការដើម្បីឱ្យបញ្ញវន្តអាណិកជនចូលរួមកាន់តែស៊ីជម្រៅក្នុងបណ្តាគម្រោងវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា

សមត្ថភាពរួមចំណែករបស់បញ្ញវន្តអាណិកជន អាស្រ័យយ៉ាងច្រើនទៅលើរបៀបរៀបចំចាត់តាំងកម្មវិធី ការបែងចែកប្រភពធនធាន និងការតភ្ជាប់រវាងបណ្តាភាគីពាក់ព័ន្ធ។

សេចក្តីសម្រេចចិត្តលេខ 23-NQ/TW របស់ការិយាល័យនយោបាយស្តីពីការងារជនជាតិវៀតណាមនៅឯបរទេស បានកំណត់នូវតម្រូវការឱ្យមានយន្តការ និងគោលនយោបាយលោតផ្លោះ សំដៅទាក់ទាញ តភ្ជាប់ និងបញ្ចេញឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពនូវប្រសិទ្ធភាពនៃប្រភពធនធានអាណិកជន ដែលក្នុងនោះមានជួរអ្នកជំនាញការ បញ្ញវន្ត និងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ។

ដើម្បីឱ្យគោលការណ៍នេះចូលទៅក្នុងភាពជាក់ស្តែង បញ្ហាមួយក្នុងចំណោមបញ្ហាចម្បងដែលត្រូវបានលើកឡើង គឺការបង្កើតលក្ខខណ្ឌអំណោយផលដើម្បីឱ្យអ្នកជំនាញការវៀតណាមនៅឯបរទេសអាចចូលរួមដោយផ្ទាល់ និងជាប្រចាំក្នុងបណ្តាប្រធានបទ គម្រោងវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍នៅក្នុងប្រទេស។

ថ្លែងប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មាននៃទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានវៀតណាម ប្រចាំនៅ Ottawa សាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung បានយល់ឃើញថា សមត្ថភាពរួមចំណែករបស់បញ្ញវន្តអាណិកជន អាស្រ័យយ៉ាងច្រើនទៅលើរបៀបរៀបចំចាត់តាំងកម្មវិធី ការបែងចែកប្រភពធនធាន និងការតភ្ជាប់រវាងបណ្តាភាគីពាក់ព័ន្ធ។

តាមលោក អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចាំបាច់ត្រូវតែទទួលបានការចូលរួមជាប្រចាំ មានការទទួលខុសត្រូវជំនាញវិជ្ជាជីវៈច្បាស់លាស់ និងរួមជាមួយដៃគូក្នុងស្រុកអភិវឌ្ឍគម្រោងរហូតដល់ទីបញ្ចប់ ជាជាងត្រឹមតែចូលរួមផ្តល់មតិយោបល់នៅតាមពេលវេលាជាក់លាក់នីមួយៗប៉ុណ្ណោះ។

បង្កើតយន្តការដើម្បីឱ្យអ្នកជំនាញការចូលរួមជាក់ស្តែង

ចំណុចស្ទះមួយក្នុងចំណោមចំណុចស្ទះនាពេលបច្ចុប្បន្ន តាមសាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung គឺមិនទាន់មានកម្មវិធីមួយនៅកម្រិតថ្នាក់ជាតិ ដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងជាក់លាក់ ដើម្បីកៀរគរអ្នកជំនាញការវៀតណាមនៅលើទូទាំងសកលលោក ឱ្យចូលរួមក្នុងបណ្តាគម្រោងវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍នៅប្រទេសវៀតណាមនៅឡើយទេ។

បណ្តាសកម្មភាពតភ្ជាប់ដែលកំពុងប្រព្រឹត្តទៅនៅកម្រិតសាកលវិទ្យាល័យ វិទ្យាស្ថាន សហគ្រាស ឬបុគ្គល ចាំបាច់ត្រូវទទួលបានការគាំទ្រនៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌរួមមួយ ដែលមានការណែនាំ និងប្រភពហិរញ្ញប្បទានច្បាស់លាស់។

ទន្ទឹមនឹងនោះ គឺគម្លាតព័ត៌មានរវាងអ្នកជំនាញការនៅឯបរទេស និងក្រុមស្រាវជ្រាវនានាក្នុងប្រទេស។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រជាច្រើននៅឯបរទេស មិនទាន់ក្តាប់បានច្បាស់អំពីសកម្មភាពស្រាវជ្រាវនៅប្រទេសវៀតណាម មិនទាន់ស្វែងរកបានដៃគូសមស្រប ឬមិនទាន់ដឹងថាអង្គភាពណាខ្លះកំពុងមានតម្រូវការប្រើប្រាស់ជំនាញវិជ្ជាជីវៈរបស់ខ្លួននៅឡើយ។

ក្នុងទិសដៅផ្ទុយមកវិញ ក្រុមស្រាវជ្រាវក្នុងស្រុកក៏ខ្វះខាតព័ត៌មានអំពីសមត្ថភាព វិស័យជំនាញ និងទិសដៅស្រាវជ្រាវរបស់សហភាតានៅឯបរទេសផងដែរ។

តាមសាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung ចិត្តសាស្ត្ររារែកក្នុងការប៉ះទង្គិច ឬការប្រកួតប្រជែងរវាងអ្នកជំនាញការ ក៏ជាកត្តាមួយដែលចាំបាច់ត្រូវគិតគូរដល់នៅពេលកសាងបរិយាកាសកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ ដើម្បីឱ្យបណ្តាភាគីអាចបញ្ចេញឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពនូវភាពខ្លាំងរៀងៗខ្លួន និងរួមគ្នាសំដៅឆ្ពោះទៅរកគោលដៅស្រាវជ្រាវរួម។

សំណើមួយដែលត្រូវបានលោកលើកឡើង គឺការបង្កើតលក្ខខណ្ឌអំណោយផលដើម្បីឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងអ្នកជំនាញការដែលមានសញ្ជាតិវៀតណាមកំពុងរស់នៅឯបរទេស អាចចូលរួមក្នុងតួនាទីជាសហប្រធានដឹកនាំបណ្តាប្រធានបទស្រាវជ្រាវដែលប្រើប្រាស់ប្រភពហិរញ្ញប្បទានពីមូលនិធិជាតិ ដូចជាមូលនិធិអភិវឌ្ឍន៍វិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាជាតិ (NAFOSTED)។

តាមគំរូនេះ អ្នកជំនាញការនៅឯបរទេសអាចទទួលបន្ទុកតួនាទីជាក់ស្តែងក្នុងការតម្រង់ទិសវិទ្យាសាស្ត្រ ការស្វែងរកសហភាតា និងការតភ្ជាប់ដៃគូអន្តរជាតិ ខណៈដែលផ្នែកគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ និងការបើកផ្តល់ថវិកា គឺត្រូវបានអនុវត្តដោយសហប្រធានដឹកនាំក្នុងស្រុក។

របៀបបែងចែកភារកិច្ចនេះ សំដៅឆ្ពោះទៅរកការរួមបញ្ចូលគ្នានូវសមត្ថភាពជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និងបណ្តាញអន្តរជាតិរបស់បញ្ញវន្តអាណិកជន ជាមួយនឹងសមត្ថភាពរៀបចំចាត់តាំងអនុវត្តគម្រោងនៅប្រទេសវៀតណាម។

តាមរយៈនោះ អ្នកជំនាញការមិនត្រឹមតែចូលរួមផ្តល់ប្រឹក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចរួមគ្នាកសាង អនុវត្ត និងអភិវឌ្ឍគម្រោងនៅក្នុងដំណើរការមួយប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

ត្រូវការប្រភពធនធានសមស្របទៅនឹងបញ្ហាវិទ្យាសាស្ត្រធំៗ

សាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung បានយល់ឃើញថា បណ្តាបញ្ហាវិទ្យាសាស្ត្រធំៗ ចាំបាច់ត្រូវរៀបចំថវិកា និងពេលវេលាឱ្យបានសមស្រប ប្រសិនបើចង់ទាក់ទាញអ្នកជំនាញការដែលមានសមត្ថភាពមកចូលរួម។

យន្តការហិរញ្ញប្បទានចាំបាច់ត្រូវគិតគូរដល់តម្រូវការកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ ការប្រើប្រាស់សម្ភារបរិក្ខារស្រាវជ្រាវ និងការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស ដោយបង្កើតលក្ខខណ្ឌឱ្យក្រុមស្រាវជ្រាវនានាអាចបន្តសម្រេចនូវគោលដៅរយៈពេលវែង និងមានភាពស៊ីជម្រៅ។

ចំពោះប្រភពធនធានក្រៅថវិការដ្ឋ លោកបានស្នើឱ្យពិចារណាយន្តការអនុគ្រោះពន្ធចំពោះការចំណាយនានារបស់សហគ្រាស ដែលផ្តល់ជូនដល់អ្នកជំនាញការអាណិកជនចូលរួមក្នុងគម្រោង ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ ពង្រឹងការគាំទ្រដល់សកម្មភាពសហប្រតិបត្តិការ និងការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា។

វិធីសាស្ត្រនេះអាចលើកទឹកចិត្តឱ្យសហគ្រាសម្ចាស់ការស្វែងរកអ្នកជំនាញការដែលសមស្របទៅនឹងតម្រូវការអភិវឌ្ឍផលិតផល និងបច្ចេកវិទ្យា។

ដើម្បីឱ្យសកម្មភាពតភ្ជាប់ប្រព្រឹត្តទៅបានជាប្រចាំជាងមុន សាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung ក៏បានស្នើឱ្យកសាងមូលដ្ឋានទិន្នន័យថ្នាក់ជាតិស្តីពីវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាផងដែរ។

ប្រព័ន្ធនេះត្រូវធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពព័ត៌មានអំពីបណ្តាមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវ ជួរធនធានមនុស្ស សម្ភារបរិក្ខារ និងវិស័យជំនាញនៅក្នុងប្រទេស ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ បង្កើតលក្ខខណ្ឌដើម្បីឱ្យអ្នកជំនាញការវៀតណាមនៅឯបរទេសអាចឧទ្ទេសនាមអំពីសមត្ថភាព និងទិសដៅស្រាវជ្រាវរបស់ខ្លួន។

របៀបប្រកាសព័ត៌មានរបស់បណ្តាមូលនិធិហិរញ្ញប្បទាន ក៏ចាំបាច់ត្រូវមានភាពងាយស្រួលជាងមុនសម្រាប់អ្នកចូលរួមផងដែរ។ បន្ថែមពីលើឯកសារបទដ្ឋាន និងបទប្បញ្ញត្តិគ្រប់គ្រង គេហទំព័រព័ត៌មានរបស់មូលនិធិត្រូវធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពឱ្យបានច្បាស់លាស់អំពីកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទាន ប្រធានបទស្រាវជ្រាវ និងលក្ខខណ្ឌចូលរួម។

តាមសាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung ការបំប្លែងបណ្តាបទប្បញ្ញត្តិឱ្យទៅជាសេចក្តីណែនាំជាក់ស្តែង នឹងជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រងាយស្រួលក្នុងការមើលឃើញនូវកាលានុវត្តភាពនៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ និងរៀបចំសំណើគម្រោងឱ្យបានសមស្រប។

រួមបញ្ចូលគ្នារវាងការស្រាវជ្រាវបច្ចេកវិទ្យា ជាមួយនឹងការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្សវ័យក្មេង

ចេញពីការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៃការតភ្ជាប់បញ្ញវន្តវៀតណាមនៅប្រទេសកាណាដា សាស្ត្រាចារ្យរង Vu Viet Hung បានស្នើឱ្យកសាងបណ្តាកម្មវិធីរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការស្រាវជ្រាវបច្ចេកវិទ្យា ជាមួយនឹងការបណ្តុះបណ្តាលប្រភពធនធានមនុស្សវ័យក្មេងប្រកបដោយគុណភាពខ្ពស់ នៅក្នុង ៤ វិស័យ រួមមាន៖ បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល, បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI), លំហអាកាស និងអាកាសចរណ៍, និងថាមពលបរមាណូ។

តាមលោក ទាំងនេះគឺជាវិស័យដែលប្រទេសកាណាដាមានសក្តានុពលសហប្រតិបត្តិការជាមួយប្រទេសវៀតណាម។

បណ្តាសំណើខាងលើសុទ្ធតែសំដៅឆ្ពោះទៅរកសំណូមពររួមមួយ គឺការបង្កើតលក្ខខណ្ឌអំណោយផលដើម្បីឱ្យបញ្ញវន្តអាណិកជនអាចចូលរួមបានយូរអង្វែង និងមានការទទួលខុសត្រូវជាក់លាក់ តាមរយៈកម្មវិធីស្រាវជ្រាវច្បាស់លាស់ ដៃគូសមស្រប ប្រភពធនធានត្រូវបានធានា និងតួនាទីជំនាញវិជ្ជាជីវៈជាក់ស្តែង។

នេះក៏ជាទិសដៅនៃការធ្វើឱ្យជាក់ស្តែងនូវសេចក្តីសម្រេចចិត្តលេខ 23-NQ/TW ដោយផ្លាស់ប្តូរសកម្មភាពតភ្ជាប់បញ្ញវន្តជនជាតិវៀតណាមនៅឯបរទេស ពីការផ្លាស់ប្តូរយោបល់ និងការប្រមូលផ្តុំប្រភពធនធាន ទៅជាការចូលរួមដោយផ្ទាល់ក្នុងប្រធានបទនីមួយៗ គម្រោងវិទ្យាសាស្ត្រ-បច្ចេកវិទ្យា និងកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាល ដើម្បីបម្រើឱ្យតម្រូវការអភិវឌ្ឍន៍របស់ប្រទេសជាតិ។

ហត្ថលេខាឌីជីថលចាំបាច់ត្រូវផ្លាស់ប្តូរពី «ការផ្តល់ជូនបាន» ទៅជា «ការប្រើប្រាស់បាន» យុគសម័យ - ការអភិវឌ្ឍហត្ថលេខាឌីជីថលកំពុងចោទឡើងនូវតម្រូវការផ្លាស់ប្តូរការផ្តោតសំខាន់ពីបរិមាណវិញ្ញាបនបត្រដែលបានផ្តល់ជូន ទៅជាប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់នៅក្នុងប្រតិបត្តិការជាក់ស្តែង ជាពិសេសគឺសេវាសាធារណៈ ផលិតកម្ម អាជីវកម្ម និងតម្រូវការចាំបាច់នានារបស់ប្រជាពលរដ្ឋ និងសហគ្រាស។

នាំកិច្ចសហប្រតិបត្តិការវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាអន្តរជាតិឱ្យកាន់តែកៀកជិតនឹងតម្រូវការជាក់ស្តែង យុគសម័យ - កិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិក្នុងការស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រ និងការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា ចាំបាច់ត្រូវកសាងឡើងចេញពីតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់មូលដ្ឋាន សហគ្រាស និងគ្រឹះស្ថានស្រាវជ្រាវ តាមរយៈនោះតភ្ជាប់ឱ្យចំដៃគូ ធនធាន និងបច្ចេកវិទ្យា ដើម្បីបង្កើតឡើងនូវភារកិច្ចទាំងឡាយណាដែលមានលទ្ធភាពអនុវត្ត និងបង្កើតឥទ្ធិពលជាក់ស្តែង។

ឌឿងង្វៀន