សូមអញ្ជើញមកលេងស្រុកកំណើតថ្មីរបស់ខ្ញុំ

ឆ្នាំ ២០២៤ ខ្ញុំបានមកដល់វៀតណាមជាលើកដំបូង។ កាលណោះ ខ្ញុំគ្រាន់តែគិតថានេះនឹងក្លាយជាចំណុចឈប់សំចតមួយក្នុងដំណើរស្វែងយល់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក ខ្ញុំបានវិលត្រឡប់មកវិញចំនួនបីដងក្នុងមួយឆ្នាំ។ រហូតដល់លើកទីបី ខ្ញុំបានដឹងខ្លួនឯងថាលែងចង់កក់សំបុត្រយន្តហោះជើងត្រឡប់ទៅវិញទៀតហើយ។ វៀតណាមបានក្លាយជាផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។

Tiktoker លោក Christian Weizenegger។

ខ្ញុំធ្លាប់បានឆ្លងកាត់តំបន់ដីជាច្រើននៃប្រទេសវៀតណាម។ កន្លែងនីមួយៗបានបន្សល់ទុកនូវការចងចាំរៀងៗខ្លួន។ ក្នុងនោះ តំបន់ភាគខាងលិចគឺជាកន្លែងដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់អំពីការស្វាគមន៍រាក់ទាក់ដូចជាមនុស្សក្នុងផ្ទះតែមួយ។

នៅអឺរ៉ុប ពួកយើងកម្រនឹងឈានជើងចូលផ្ទះរបស់មនុស្សប្លែកមុខ ដោយគ្រាន់តែឮសំឡេងច្រៀងនោះណាស់។ ប៉ុន្តែនៅ Ben Tre រឿងនោះបែរជាកើតឡើងយ៉ាងធម្មតាទៅវិញ។

ខ្ញុំចាំបានថា នារសៀលមួយនោះ ខ្ញុំបានជិះម៉ូតូកាត់តាមផ្លូវលំតូចមួយដែលគ្របដណ្តប់ដោយម្លប់ដូង។ ចេញពីផ្ទះមួយនៅក្បែរដងផ្លូវ សំឡេងខារ៉ាអូខេលាន់ឮឡើងយ៉ាងកងរំពង។ បុរសពីរបីនាក់កំពុងជល់កែវ ស្ត្រីចំណាស់ពីរបីនាក់ទាំងសើចទាំងទះដៃតាមចង្វាក់ភ្លេង។ ខ្ញុំក៏បានឈប់ដើម្បីសួរសុខទុក្ខ។

ចំណោទ Tham Ma ខេត្ត Ha Giang។

រឿងដែលបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីនោះ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ បុរសម្នាក់បានក្រោកឈរឡើង បក់ដៃហៅខ្ញុំឱ្យចូលទៅខាងក្នុង។ ស្ត្រីម្នាក់បានយកកៅអីជ័រមួយថែមទៀតមកឱ្យខ្ញុំ។ មីក្រូហ្វូនត្រូវបានហុចបន្តមកដល់ដៃខ្ញុំ មុនពេលដែលខ្ញុំអាចបដិសេធបានទៅទៀត។ ត្រឹមតែប៉ុន្មាននាទីក្រោយមក ខ្ញុំក៏បានអង្គុយនៅចំកណ្តាលវង់បាយ សាកល្បងច្រៀងពីរបីឃ្លាជាភាសាវៀតណាម ក្រោមសំឡេងសើចក្អាកក្អាយរបស់អ្នកគ្រប់គ្នា។

គ្មាននរណាម្នាក់សួរថា ខ្ញុំមកពីណាឡើយ។ គ្មាននរណាម្នាក់ចង់ដឹងចង់ឮថា ខ្ញុំប្រកបមុខរបរអ្វីនោះទេ។ ពួកគេគ្រាន់តែចង់បានភ្ញៀវម្នាក់មកអង្គុយចុះជាមួយគ្នា រួមគ្នាច្រៀង និងជជែកលេងកម្សាន្តតែប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលដែលបទចម្រៀងបានបញ្ចប់ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដូចជាទើបតែចាកចេញពីផ្ទះរបស់មនុស្សដែលធ្លាប់ស្គាល់គ្នាយូរឆ្នាំមកហើយ អ៊ីចឹងដែរ ទោះបីជានោះជាលើកដំបូងដែលពួកយើងបានជួបគ្នាក៏ដោយ។

Christian Weizenegger (អាវពណ៌ស ពាក់វ៉ែនតាខ្មៅ) ថតរូបអនុស្សាវរីយ៍ជាមួយបណ្តាមិត្តភក្តិវៀតណាម។

ការច្រៀងខារ៉ាអូខេនៅ Ben Tre មិនមែនជាលើកតែមួយគត់ដែលខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចំពោះភាពបើកចំហរាក់ទាក់របស់ជនជាតិវៀតណាមនោះឡើយ។ ពេញមួយការធ្វើដំណើរទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានដឹងខ្លួនឯងជាច្រើនលើកច្រើនសារថា នៅប្រទេសមួយនេះ ការជួយយកអាសាគ្នាចំពោះមនុស្សប្លែកមុខ ហាក់ដូចជាកាយវិការដ៏ប្រក្រតីបំផុត។

លើកមួយទៀតនៅ Ha Giang ខ្ញុំបានជិះម៉ូតូនៅលើដងផ្លូវកោងបត់បែនជុំវិញចង្កេះភ្នំ។ ម្ខាងជាជញ្ជាំងថ្មចោទ ម្ខាងទៀតជាជ្រលងភ្នំលិចលង់ក្នុងពពក។ ស្ទើរតែគ្មានផ្ទះប្រជាជន ហើយក៏កម្រមានយានយន្តឆ្លងកាត់ដែរ។ ចំពេលនោះ កង់ខាងក្រោយស្រាប់តែធ្លាយខ្យល់ភ្លាមៗ។

ខ្ញុំបានបណ្តើរម៉ូតូចូលក្បែរចិញ្ចើមផ្លូវ ទាំងវិលវល់មិនដឹងថាត្រូវធ្វើយ៉ាងណាឡើយ។ សេវាទូរស័ព្ទរអាក់រអួល។ នៅចំកណ្តាលទេសភាពដែលមានតែខ្យល់បក់ និងសំឡេងសត្វល្អិតយំ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមគិតថាប្រហែលជាត្រូវរង់ចាំយូរណាស់ហើយ។

ស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់ជិះម៉ូតូកាត់មកក៏ឈប់។ គាត់បានសួរបីបួនម៉ាត់ ពិនិត្យមើលកង់ម៉ូតូ រួចហើយក៏ទូរស័ព្ទទៅកាន់មនុស្សស្គាល់គ្នាម្នាក់នៅក្បែរនោះភ្លាម។ ប្រមាណដប់ប្រាំនាទីក្រោយមក ជាងជួសជុលម្នាក់កាន់ឧបករណ៍ជាប់ដៃក៏បានបង្ហាញខ្លួនឡើង។ គាត់បានអោនចុះប៉ះកង់ ប៉ូមបញ្ចូលខ្យល់ និងពិនិត្យកង់ម៉ូតូឡើងវិញយ៉ាងហ្មត់ចត់។

ខ្ញុំមិនចាំឈ្មោះរបស់ពួកគេឡើយ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែចងចាំស្នាមញញឹមនៅចំកណ្តាលភ្នំថ្មនាថ្ងៃនោះជានិច្ច។

Christian Weizenegger ទទួលបទពិសោធមុខម្ហូបវៀតណាម។

ភ្ញៀវទេសចរបរទេសជាច្រើនស្គាល់ត្រឹមតែ Ha Noi ឬ TP. Ho Chi Minh ប៉ុណ្ណោះ។ ចំពោះខ្ញុំ វៀតណាមធំធេងជាងនេះច្រើនណាស់។ តំបន់ដីនីមួយៗសុទ្ធតែមានសំឡេងនិយាយ ទំនៀមទម្លាប់ និងចង្វាក់ជីវិតរស់នៅរៀងៗខ្លួន។ ប៉ុន្តែទោះបីជានៅកន្លែងណាក៏ដោយ ខ្ញុំសុទ្ធតែបានជួបមនុស្សដែលតែងតែត្រៀមខ្លួនជាស្រេចផ្តល់នូវការជួយយកអាសាដល់មនុស្សម្នាក់ដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់គ្នាសោះពីមុនមក។

រឿងរ៉ាវដ៏សាមញ្ញទាំងនេះហើយដែលបានធ្វើឱ្យខ្ញុំសម្រេចចិត្តស្នាក់នៅវៀតណាម។

Christian ថតរូបអនុស្សាវរីយ៍ជាមួយកុមារតូចៗនៅជម្រកកុមារកំព្រា Duc Quang។

ខ្ញុំស្រឡាញ់អាហារជួបជុំគ្នាដ៏កក់ក្តៅ ស្រឡាញ់របៀបដែលមនុស្សជាច្រើនជំនាន់រួមរស់ជុំគ្នាក្រោមដំបូលផ្ទះតែមួយ និងស្រឡាញ់អារម្មណ៍ដែលមនុស្សប្លែកមុខម្នាក់ក៏អាចត្រូវបានទទួលស្វាគមន៍ដោយភាពស្មោះត្រង់។

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសប្បុរសធម៌នៅតាមមូលដ្ឋានជាច្រើន។ រាល់ដំណើរនីមួយៗបានផ្តល់កាលានុវត្តភាពឱ្យខ្ញុំបានជួបមនុស្សថ្មីៗ បន្ថែមទៀត ស្ដាប់រឿងរ៉ាវថ្មីៗកាន់តែច្រើន និងយល់កាន់តែច្បាស់អំពីប្រទេសដែលខ្លួនកំពុងផ្សារភ្ជាប់។ ខ្ញុំមានបំណងប្រាថ្នាចង់បន្តសកម្មភាពទាំងនោះ ទុកដូចជាវិធីមួយដើម្បីតបស្នងសងគុណចំពោះអ្វីៗដែលខ្លួនធ្លាប់ទទួលបាន។

បើកការប្រកួតមហោស្រពអង្គភាពអាជីវកម្មអន្តរជាតិសម្រាប់ជនបរទេសនៅប្រទេសរុស្ស៊ី យុគសម័យ - នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែសីហានៅទីក្រុងម៉ូស្គូ (សហព័ន្ធរុស្ស៊ី) បើកការប្រកួតមហោស្រពអង្គភាពអាជីវកម្មអន្តរជាតិសម្រាប់ជនបរទេសនៅប្រទេសរុស្ស៊ី

កុមារអាយុ ៨ ឆ្នាំ និងជនបរទេសម្នាក់ត្រូវបានផ្តល់កិត្តិយសជាអ្នកនាំសារភាសាវៀតណាមនៅក្រៅប្រទេសក្នុងឆ្នាំ ២០២៤ យុគសម័យ​ - នាថ្ងៃទី ៦ ខែកញ្ញា គណៈកម្មាធិការរដ្ឋទទួលបន្ទុកជនវៀតណាមនៅក្រៅប្រទេស បានបើកកិច្ចប្រជុំសារព័ត៌មានមួយដើម្បីជូនដំណឹងអំពីទិវាគោរពភាសាវៀតណាមឆ្នាំ ២០២៤ និង Gala វៀតណាមជាទីស្រឡាញ់។

ឌឹកអាញ់