យុគសម័យ - ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការអភិវឌ្ឍរបស់បណ្តាប្រជាជាតិបានបង្ហាញថា គ្មានប្រទេសណាមួយអាចក្លាយជាប្រទេសមហិមាបាន ដោយគ្រាន់តែពឹងផ្អែកលើទីតាំងយុទ្ធសាស្ត្រ ធនធាន ទុនវិនិយោគ ឬបច្ចេកវិទ្យានោះឡើយ។ កត្តាទាំងនោះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែសរុបមក សុទ្ធតែត្រូវបង្កើតឡើង ដំណើរការ និងលើកកម្ពស់ដោយមនុស្ស។ ដូច្នេះហើយ ធនធានសម្រេចចិត្តបំផុតរបស់ប្រទេសជាតិមួយនៅតែជាធនធានមនុស្ស ចំណែកឯកម្លាំងប្រកបដោយចីរភាពបំផុត គឺជាប្រព័ន្ធតម្លៃដែលតម្រង់ទិសឱ្យមនុស្សគិត ធ្វើសកម្មភាព និងលះបង់រួមចំណែក។
| ប្រធានសមាគមមិត្តភាពអ៊ូសបេគីស្ថាន-វៀតណាម៖ មានមោទនភាពចំពោះប្រវត្តិសាស្ត្រ កោតសរសើរចំពោះជោគជ័យនាពេលបច្ចុប្បន្ន ការផ្សព្វផ្សាយបេតិកភណ្ឌប្រធានហូជីមិញនៅប្រទេសប្រេស៊ីល |
![]() |
| ភ្ញៀវទេសចរទស្សនាការតាំងពិព័រណ៍ «គំរូសាមញ្ញតែឧត្តុង្គឧត្តម» នៅសារមន្ទីរ Ho Chi Minh។ |
សម្លឹងមើលទៅពិភពលោក ប្រទេសជោគជ័យនីមួយៗសុទ្ធតែបានបង្កើតឡើងសម្រាប់ខ្លួនឯងនូវប្រព័ន្ធតម្លៃមួយ។ មានប្រជាជាតិយកវិន័យ របៀបរៀបរយជាគ្រឹះស្ថាន មានប្រទេសកសាងទំនុកចិត្តដោយតម្លាភាព និងសុចរិតភាព មានកន្លែងចាត់ទុកការច្នៃប្រឌិតជាកម្លាំងចលករនៃការអភិវឌ្ឍ។
តម្លៃទាំងនោះមិនត្រឹមតែបង្កើតបានជាអត្តសញ្ញាណប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងក្លាយជា «កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ» (software) សម្រាប់ដំណើរការសង្គម ដោយជួយឱ្យបណ្តាប្រទេសជាតិអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពឆ្លងកាត់ជាច្រើនជំនាន់។ វៀតណាមឈានចូលយុគសម័យអភិវឌ្ឍន៍ថ្មី ក៏ត្រូវការប្រព័ន្ធតម្លៃបែបនោះផងដែរ។
ប្រព័ន្ធតម្លៃនោះត្រូវបានចម្រាញ់ចេញពីប្រពៃណីរាប់ពាន់ឆ្នាំនៃការកសាង និងការពារប្រទេសជាតិ ដែលត្រូវបានលោកប្រធាន Ho Chi Minh បន្តវេន អភិវឌ្ឍ និងលើកកម្ពស់ឱ្យក្លាយជាប្រព័ន្ធមនោគមវិជ្ជាស្តីពីមនុស្ស ក្រមសីលធម៌ វិធីសាស្ត្រធ្វើសកម្មភាព និងសេចក្តីប្រាថ្នាអភិវឌ្ឍន៍ជាតិ។
នាថ្ងៃទី ១៣ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៦ តាងនាមការិយាល័យនយោបាយ អគ្គលេខាបក្ស ប្រធានរដ្ឋ To Lam បានចុះហត្ថលេខាប្រកាសឱ្យប្រើប្រាស់សារាចរណែនាំលេខ 07-CT/TW ស្តីពី «ការជំរុញការរៀនសូត្រ ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនូវសតិអារម្មណ៍ សីលធម៌ វិធីសាស្ត្រ រចនាប័ទ្ម Ho Chi Minh ក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍ថ្មី»។
ចំណុចថ្មីនៃសារាចរណែនាំនេះ គឺស្ថិតនៅលើការផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្ត្រនៃការអភិក្រម។ ប្រសិនបើកាលពីមុន ចំណុចស្នូលគឺការរៀនសូត្រ និងធ្វើតាម នោះបច្ចុប្បន្ន តម្រូវការដែលបានដាក់ចេញ គឺដើម្បីឱ្យរាល់តម្លៃរបស់ Ho Chi Minh ត្រូវបានស្តែងឡើងនៅក្នុងរាល់ការសម្រេចចិត្ត រាល់ការងារ និងរាល់លទ្ធផលនៃការបម្រើប្រជាជន។
នោះគឺជាជំហានផ្លាស់ប្តូរពីការរៀនសូត្រ ទៅជាការអនុវត្តជាក់ស្តែង ពីការផ្តល់តម្លៃលើដំណើរការ ទៅជាការផ្តល់តម្លៃលើការប្រែប្រួលនៅក្នុងសកម្មភាពជាក់ស្តែង។ សារាចរណែនាំលេខ 07-CT/TW ទាំងបន្តវេនពីសារាចរណែនាំលេខ 05-CT/TW ស្តីពីការរៀនសូត្រ និងធ្វើតាមសតិអារម្មណ៍ សីលធម៌ រចនាប័ទ្ម Ho Chi Minh ទាំងដាក់ចេញនូវតម្រូវការកាន់តែខ្ពស់ចំពោះការនាំយកតម្លៃទាំងនោះចូលទៅក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង។
បន្ទាត់រង្វាស់ស្ថិតនៅលើការប្រែប្រួលនៅក្នុងសកម្មភាពជាក់ស្តែង
រយៈពេលដប់ឆ្នាំនៃការអនុវត្តសារាចរណែនាំលេខ 05-CT/TW បានបង្កើតឡើងនូវការប្រែប្រួលជាវិជ្ជមានជាច្រើន។ គំរូល្អៗរាប់ពាន់ ការងារល្អៗរាប់ម៉ឺន រួមជាមួយគំរូសាមញ្ញៗជាច្រើន បានរួមចំណែកផ្សព្វផ្សាយនូវគុណតម្លៃដ៏ល្អផូរផង់នៅក្នុងសង្គម។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការអនុវត្តជាក់ស្តែងក៏បានបង្ហាញថា នៅកន្លែងមួយចំនួននៅតែមានគម្លាតរវាងការរៀនសូត្រ និងការអនុវត្តជាក់ស្តែង។
ហេតុដូច្នេះហើយ «ការអនុវត្តជាក់ស្តែង» មិនមែនជាការធ្វើកិច្ចការបន្ថែមមួយទៀតនៅក្រៅការងារប្រចាំថ្ងៃនោះឡើយ ប៉ុន្តែជាបឋមគឺការបំពេញឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរឡើងនូវការងារផ្ទាល់របស់ខ្លួន។
រាល់ការសម្រេចចិត្តដែលកាន់តែត្រឹមត្រូវ រាល់នីតិវិធីដែលត្រូវបានដោះស្រាយកាន់តែឆាប់រហ័ស រាល់ការងារលំបាកដែលត្រូវបានដោះបន្ទុកទាន់ពេលវេលា រាល់សកម្មភាពដែលកាន់តែលះបង់ដើម្បីប្រជាជន សុទ្ធសឹងជាការបង្ហាញជាក់ស្តែងនៃការរៀនសូត្រ និងធ្វើតាមលោកពូ Ho។
ប៉ុន្តែ អត្ថន័យនៃសារាចរណែនាំលេខ 07-CT/TW មិនត្រឹមតែមានកម្រិតនៅក្នុងជួរកម្មាភិបាល សមាជិកបក្សប៉ុណ្ណោះទេ។ តម្លៃទាំងឡាយដែលលោកប្រធាន Ho Chi Minh បានខិតខំពូនជ្រំពេញមួយជីវិត មិនដែលគ្រាន់តែសម្រាប់ផ្នែកណាមួយនៃសង្គមនោះឡើយ។
នៅក្នុងជីវភាពរស់នៅសព្វថ្ងៃនេះ នៅតែមានមនុស្សសាមញ្ញៗជាច្រើនកំពុងការពារ និងអនុវត្តជាក់ស្តែងនូវតម្លៃទាំងនោះយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។
នោះគឺជាកសិករដែលរក្សាពាក្យសច្ចៈចំពោះរាល់ផលិតផលដែលខ្លួនផលិតបាន កម្មករដែលខិតខំអស់ពីចិត្តចំពោះការងារ គ្រូបង្រៀនដែលលះបង់អស់ពីចិត្តដើម្បីកូនសិស្ស គ្រូពេទ្យដែលចាត់ទុកការឈឺចាប់របស់អ្នកជំងឺដូចជាការឈឺចាប់របស់ខ្លួនផ្ទាល់ យុទ្ធជនដែលទាំងយប់ទាំងថ្ងៃការពារព្រំដែននៃមាតុភូមិ និងមនុស្សជាច្រើនទៀតដែលនៅតែបន្តធ្វើអំពើល្អដោយស្ងៀមស្ងាត់រៀងរាល់ថ្ងៃ។
ប្រហែលជាមនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេ មិនធ្លាប់គិតថាខ្លួនឯងកំពុង «រៀនសូត្រ និងធ្វើតាមលោកពូ Ho» នោះឡើយ។ ពួកគេគ្រាន់តែរស់នៅតាមអ្វីដែលសតិសម្បជញ្ញៈ ការទទួលខុសត្រូវ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះមនុស្សជាតិបានដាស់តឿនប៉ុណ្ណោះ។
អ្វីដែលសតិអារម្មណ៍ Ho Chi Minh និងសារាចរណែនាំលេខ 07-CT/TW សំដៅឆ្ពោះទៅរក មិនមែនជាការបង្កើតឡើងនូវតម្លៃថ្មីៗនោះទេ ប៉ុន្តែគឺដើម្បីដាស់តឿន បំភ្លឺ និងតភ្ជាប់នូវចរន្តប្រភពដ៏ល្អផូរផង់ទាំងនោះ ឱ្យកាន់តែសាយភាយយ៉ាងខ្លាំងក្លាឡើង។
ចេញពីអំពើល្អៗរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ តម្លៃទាំងឡាយអាចបង្កើតឡើងជាបណ្តើរៗនូវបទដ្ឋានរួមរបស់សហគមន៍ ក្លាយជាវប្បធម៌របស់សង្គម និងចម្រាញ់ចេញជាកម្លាំងរបស់ប្រទេសជាតិ។
នោះគឺជាដំណើរការនៃការប្រែប្រួលចេញពីតម្លៃទៅជាបុគ្គលិកលក្ខណៈ ចេញពីបុគ្គលិកលក្ខណៈទៅជាវប្បធម៌ និងចេញពីវប្បធម៌ទៅជាកម្លាំងចលករនៃការអភិវឌ្ឍ។
កម្មាភិបាលត្រូវតែដើរមុនគេតាមរយៈសកម្មភាពជាក់ស្តែង
នៅក្នុងដំណើរការនោះ ជួរកម្មាភិបាល សមាជិកបក្សមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ជាពិសេស។
ចង់ឱ្យតម្លៃល្អផូរផង់ទាំងឡាយសាយភាយ ជាបឋម កម្មាភិបាល សមាជិកបក្សត្រូវតែជាអ្នកដែលអនុវត្តជាក់ស្តែងនូវតម្លៃទាំងនោះ។ ចង់ឱ្យសង្គមមានការផ្លាស់ប្តូរ អ្នកដឹកនាំត្រូវតែផ្លាស់ប្តូរមុនគេ។ ចង់បង្កើតឡើងនូវទំនុកចិត្ត ជាបឋមត្រូវតែកសាងទំនុកចិត្តតាមរយៈសកម្មភាពជាក់ស្តែង។
ហេតុដូច្នេះហើយ ជោគជ័យនៃសារាចរណែនាំ មិនត្រូវបានវាស់វែងតាមរយៈចំនួនសន្និសីទ ចំនួនផែនការ ឬចំនួនលិខិតសន្យាដែលបានប្រកាសឱ្យប្រើប្រាស់នោះឡើយ ប៉ុន្តែវាស់វែងតាមរយៈការប្រែប្រួលរបស់មនុស្ស។
នៅពេលដែលកម្មាភិបាលម្នាក់ៗបំពេញការងារប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវកាន់តែខ្ពស់ ពលរដ្ឋម្នាក់ៗរស់នៅប្រកបដោយសេចក្តីមេត្តាករុណាកាន់តែច្រើន ជនជាតិវៀតណាមម្នាក់ៗចាត់ទុកការលះបង់រួមចំណែកជាផ្នែកមួយនៃតម្លៃផ្ទាល់ខ្លួន សតិអារម្មណ៍ សីលធម៌ វិធីសាស្ត្រ និងរចនាប័ទ្ម Ho Chi Minh នឹងមិនគ្រាន់តែជាខ្លឹមសារសម្រាប់រៀនសូត្រទៀតនោះឡើយ ប៉ុន្តែនឹងក្លាយជាកម្លាំងខាងស្មារតីរបស់ប្រជាជាតិ។
នៅពេលដែលតម្លៃទាំងនោះត្រូវបានបន្តវេនពីក្រុមគ្រួសារដល់សាលារៀន ពីស្ថាប័នដល់សហគមន៍ ពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយទៀត នៅពេលដែលបុគ្គលម្នាក់ៗធ្វើរឿងត្រឹមត្រូវមិនមែនដោយសារតែចលនាបំផុសណាមួយនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែនោះជារឿងដែលត្រូវតែធ្វើ ពេលនោះការរៀនសូត្រ និងការអនុវត្តជាក់ស្តែងនូវសតិអារម្មណ៍ សីលធម៌ វិធីសាស្ត្រ រចនាប័ទ្ម Ho Chi Minh នឹងបំពេញបាននូវបេសកកម្មដ៏ធំធេងបំផុតរបស់ខ្លួន។
នោះគឺជាការរួមចំណែកបង្កើតឡើងនូវមនុស្សជាតិវៀតណាមនៃយុគសម័យថ្មី - មនុស្សដែលមានបុគ្គលិកលក្ខណៈ មានការទទួលខុសត្រូវ មានសេចក្តីប្រាថ្នាលះបង់រួមចំណែក និងចេះយកផលប្រយោជន៍របស់មាតុភូមិ របស់ប្រជាជន ដាក់លើសពីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។
នៅពេលដែលមនុស្សរាប់លាននាក់រួមគ្នារស់នៅ និងធ្វើសកម្មភាពដោយតម្លៃទាំងនោះ នោះនឹងក្លាយជាប្រភពធនធានផ្ទៃក្នុងប្រកបដោយចីរភាពបំផុត ដើម្បីឱ្យវៀតណាមធ្វើឱ្យក្លាយជាការពិតនូវសេចក្តីប្រាថ្នាអភិវឌ្ឍន៍នៅឆ្នាំ ២០៣០ ឆ្នាំ ២០៤៥ និងដំណាក់កាលបន្តបន្ទាប់ទៀត៕
នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែកុម្ភៈ លោក Srettha Thavisin បានអញ្ជើញទៅទស្សនាតំបន់រំលឹកអនុស្សាវរីយ៍លោកប្រធានហូជីមិញនៅខេត្ត Nakhon Phanom ប្រទេសថៃ។ |
យុគសម័យ - នាថ្ងៃទី ១៧ ខែកក្កដា បន្តដំណើរពីជើងទៅត្បូង ក្រុមយុវជន និងនិស្សិតចូលរួមជំរុំរដូវក្តៅវៀតណាមឆ្នាំ ២០២៤ បានមកដល់ Nghe An អុជធូបនៅស្រុកកំណើតលោកប្រធានហូជីមិញ។ |

មតិពីមិត្តអ្នកអាន