ក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកនាំខ្ញុំវិលត្រឡប់មកវៀតណាម

មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានការជួបជុំមួយដែលផ្លាស់ប្តូរឆាកជីវិតទាំងមូលរបស់ខ្លួន។ ចំពោះខ្ញុំបាទ ការជួបជុំនោះបានចាប់ផ្តើមតាំងពីនៅជាក្មេងប្រុសម្នាក់ តាមរយៈរឿងរ៉ាវរបស់ឪពុកអំពីវៀតណាម។

ឪពុករបស់លោក Alisher Mukhamedov គឺលោក Rustam Mukhamedov (អាវធំពណ៌ខ្មៅ) រួមជាមួយគណៈប្រតិភូវិជ្ជាជីវៈច្បាប់ Uzbekistan ទស្សនានៅឈូងសមុទ្រ Ha Long ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៣។

ឪពុករបស់ខ្ញុំបាទ គឺលោក Rustam Mukhamedov ជាអ្នកច្បាប់មួយរូប។ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៣ លោកបានអញ្ជើញមកបំពេញទស្សនកិច្ចនៅវៀតណាម។ បន្ទាប់ពីដំណើរទស្សនកិច្ចនោះ លោកបានរំលឹកច្រើនអំពីលោកប្រធាន Ho Chi Minh ប្រកបដោយការគោរពយ៉ាងពិសេស។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំបាទ ដែលជាក្មេងប្រុសម្នាក់នៅ Tashkent នាសម័យនោះ មានអារម្មណ៍រំភើបចិត្តជាងគេ គឺរឿងរ៉ាវអំពីមនុស្សសាមញ្ញទាំងឡាយ។

ឪពុកបានរៀបរាប់អំពីប្រជាជនដែលនៅតែបន្តពលកម្ម ព្រោះស្ទូង បង្រៀនសិស្ស កសាងប្រទេសជាតិជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅចំកណ្តាលគ្រាប់បែក និងគ្រាប់កាំភ្លើងនៃសង្គ្រាម ដោយមិនដែលបាត់បង់នូវសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ ជំនឿចិត្ត និងទឹកចិត្តសប្បុរសធម៌ឡើយ។ មានពាក្យសម្តីមួយឃ្លារបស់ឪពុកដែលខ្ញុំបាទនៅតែចងចាំរហូតមកទល់សព្វថ្ងៃនេះ៖ «គេអាចយកឈ្នះកងទ័ពមួយបាន ប៉ុន្តែមិនអាចយកឈ្នះប្រជាជាតិមួយដែលស្រឡាញ់មាតុភូមិជាងជីវិតរបស់ខ្លួនឯងនោះឡើយ»។

លោក Alisher ចូលរួមបណ្តាសកម្មភាពនៅស្តង់ពិព័រណ៍របស់វៀតណាម ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌មួយនៅរដ្ឋធានី Tashkent។

ប្រហែលជាចេញពីរឿងរ៉ាវទាំងនោះហើយ នៅក្នុងបេះដូងរបស់ក្មេងប្រុស Alisher បានកកើតឡើងនូវសេចក្តីកោតសរសើរយ៉ាងពិសេសចំពោះវៀតណាម។ នាពេលនោះ ខ្ញុំបាទមិនដែលគិតថានៅថ្ងៃណាមួយ ខ្លួនឯងនឹងមានឱកាសបានឈានជើងមកកាន់ប្រទេសនេះឡើយ។ វៀតណាមសម្រាប់ខ្ញុំបាទ គ្រាន់តែជាសុបិនមួយដ៏សែនឆ្ងាយប៉ុណ្ណោះ។

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក វៀតណាមបានក្លាយជាសុបិនដ៏ឆ្ងាយសន្លឹមរបស់ខ្ញុំបាទ។ ប្រសិនបើបានជួបក្មេងប្រុស Alisher កាលពីឆ្នាំនោះឡើងវិញ ខ្ញុំបាទនឹងប្រាប់ថា៖ «ចូររក្សាសុបិននោះឱ្យបាន»។ ពីព្រោះគឺសុបិននោះហើយដែលបាននាំខ្ញុំបាទមកកាន់វៀតណាម ជួយខ្ញុំបាទសរសេរសៀវភៅ ធ្វើការងារកិច្ចការបរទេស និងលះបង់ពេញមួយជីវិតរបស់ខ្លួនដើម្បីពូនជ្រុំចំណងមិត្តភាពរវាង Uzbekistan និងវៀតណាម។

លោក Alisher Mukhamedov ចូលរួមបណ្តាព្រឹត្តិការណ៍ការទូត វប្បធម៌ ជាមួយវៀតណាម។

ខ្ញុំបាទនឹងរៀបរាប់ប្រាប់ក្មេងប្រុសនោះថា៖ «នៅថ្ងៃណាមួយដែលបានឃើញវៀតណាមផ្ទាល់នឹងភ្នែក ក្មួយនឹងទទួលដឹងថា ឪពុកនៅតែរៀបរាប់មិនទាន់អស់អំពីប្រទេសនេះឡើយ។ វៀតណាមនៅក្នុងជីវិតពិត គឺស្រស់ស្អាតជាង សុភាពរាបសារជាង និងពោរពេញដោយទឹកចិត្តសប្បុរសធម៌ជាងច្រើនណាស់ បើប្រៀបធៀបនឹងអ្វីៗដែលក្មួយអាចស្រមើស្រមៃបាន»។

ចាប់តាំងពីពេលនោះរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំបាទមានឱកាសបានវិលត្រឡប់មកវៀតណាមជាច្រើនលើក។ មានពេលមួយ ខ្ញុំបាទស្រាប់តែទទួលដឹងថា ខ្លួនឯងលែងសម្លឹងមើលប្រទេសនេះដោយក្រសែភ្នែករបស់ភ្ញៀវទេសចរម្នាក់ទៀតហើយ។

រាល់ពេលដែលយន្តហោះចាប់ផ្តើមចុះចតនៅ Ha Noi ខ្ញុំបាទតែងតែមានអារម្មណ៍ដូចជាកំពុងវិលត្រឡប់មកជួបសាច់ញាតិដូច្នេះដែរ។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំបាទទន្ទឹងរង់ចាំបំផុតរាល់ពេលមកដល់វៀតណាម មិនត្រឹមតែជារមណីយដ្ឋានល្បីឈ្មោះនានាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគឺការបានជួបមិត្តភក្តិចាស់ៗឡើងវិញ សួរសុខទុក្ខក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេ រួមគ្នារំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ចាស់ៗ និងចែករំលែកបណ្តាគម្រោងថ្មីៗ។

ខ្ញុំបាទចូលចិត្តពេលព្រឹកព្រលឹមនៅ Ha Noi។ ខ្ញុំបាទដើរកម្សាន្តកាត់តាមសង្កាត់បុរាណ អង្គុយនៅតូបកាហ្វេតូចមួយក្បែរចិញ្ចើមផ្លូវ ស្ងាត់ស្ងៀមស្តាប់ចង្វាក់ជីវិតដែលកំពុងចាប់ផ្តើម។ ខ្ញុំបាទចូលទស្សនា Van Mieu ទៅកាន់ទីលាន Ba Dinh ដើម្បីរំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធលោកប្រធាន Ho Chi Minh។ ក្រៅពីហ្វឺមួយចានក្តៅៗ ឬតែបៃតងមួយពែង អ្វីដែលខ្ញុំបាទចងចាំជាងគេ គឺស្នាមញញឹមប្រកបដោយរាក់ទាក់រាក់ទាក់ និងរាក់ទាក់រាក់ទាក់ភ្ញៀវ។

លោក Alisher Mukhamedov ក្នុងបណ្តាដំណើរទស្សនកិច្ចការងារនៅវៀតណាម។

«លោកតែងតែជាភ្ញៀវដែលត្រូវបានស្វាគមន៍នៅវៀតណាម។ នៅទីនេះ លោកមានមិត្តភក្តិទាំងឡាយ»។

ខ្ញុំបាទនឹកដល់មិត្តភក្តិវៀតណាមទាំងឡាយ នឹកដល់អតីតនិស្សិតវៀតណាមដែលធ្លាប់បានសិក្សានៅ Tashkent ដែលនៅតែចាំឈ្មោះលោកគ្រូនីមួយៗ អន្តេវាសិកដ្ឋាននីមួយៗ ក្រុមគ្រួសារ Uzbekistan នីមួយៗដែលធ្លាប់បានជួយទំនុកបម្រុងដល់ពួកគេ។ ចំពោះខ្ញុំបាទ ចំណងមិត្តភាពរវាងបណ្តាប្រជាជាតិត្រូវបានកសាងឡើងមិនត្រឹមតែតាមរយៈឯកសារនានា ឬដំណើរទស្សនកិច្ចជាន់ខ្ពស់នោះឡើយ ប៉ុន្តែថែមទាំងត្រូវបានថែរក្សាការពារដោយការចងចាំ កតញ្ញូតាធម៌ និងភាពស្មោះត្រង់រវាងមនុស្សនិងមនុស្សទៀតផង។

នៅក្នុងដំណើរទាំងមូលនៃការផ្សារភ្ជាប់ជាមួយវៀតណាម ខ្ញុំបាទបានជួបមិត្តភក្តិដ៏មានតម្លៃជាច្រើន។ ទាំងនោះគឺជាសហភាសិកនៅសហភាពបណ្តាអង្គការមិត្តភាពវៀតណាម អ្នកសារព័ត៌មាន អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ សាស្ត្រាចារ្យ ពាណិជ្ជករ និងជាពិសេសគឺមិត្តភក្តិ សមមិត្តរបស់ខ្ញុំបាទ គឺអតីតប្រធានសមាគមមិត្តភាពវៀតណាម - Uzbekistan លោក Luong Phan Cu។ យើងខ្ញុំទាំងពីរនាក់តែងតែមានការគិតដូចគ្នាថា ចំណងមិត្តភាពរវាងបណ្តាប្រជាជាតិតែងតែចាប់ផ្តើមចេញពីទំនុកទុកចិត្តរវាងមនុស្សនិងមនុស្ស។

លោក Alisher Rustamovich Mukhamedov (ស្តាំ) ទទួលគ្រឿងឥស្សរិយយសរដ្ឋមិត្តភាព នៅក្នុងពិធី «ជួបជុំថ្លែងអំណរគុណមិត្តភក្តិអន្តរជាតិ ក្នុងឱកាសរំលឹកខួបលើកទី ៨០ នៃទិវាបុណ្យជាតិសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម»។

នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០២៥ នៅក្នុងបរិយាកាសរីករាយអបអរសាទរខួបលើកទី ៨០ នៃទិវាបុណ្យជាតិវៀតណាម ខ្ញុំបាទមានឱកាសវិលត្រឡប់មក Ha Noi ឡើងវិញ តាមការអញ្ជើញរបស់សហភាពបណ្តាអង្គការមិត្តភាពវៀតណាម។ នៅចំកណ្តាលទីលាន Ba Dinh នៅចំកណ្តាលរលកមនុស្សដែលមានមិត្តភក្តិទាំងឡាយកំពុងរួមរស់នៅក្នុងមោទនភាពជាតិ ខ្ញុំបាទទទួលដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីកម្លាំងនៃសាមគ្គីភាព និងសេចក្តីស្រឡាញ់ជាតិមាតុភូមិរបស់ប្រជាជនវៀតណាម។

ឆ្លៀតក្នុងឱកាសនេះផងដែរ ខ្ញុំបាទទទួលបានគ្រឿងឥស្សរិយយសរដ្ឋមិត្តភាព ដែលប្រគល់ជូនដោយប្រធានរដ្ឋវៀតណាម។ ចំពោះខ្ញុំបាទ រង្វាន់ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនោះ គឺជាការកត់សម្គាល់ចំពោះការរួមចំណែកទាំងឡាយសម្រាប់ទំនាក់ទំនងមិត្តភាពវៀតណាម - Uzbekistan សម្រាប់សេចក្តីស្រឡាញ់ដែលត្រូវបានបណ្តុះចេញពីរឿងរ៉ាវនានារបស់ឪពុក។

ថ្ងៃនេះ នៅពេលសរសេរបន្ទាត់អក្សរទាំងនេះ ខ្ញុំបាទគ្រាន់តែចង់ផ្ញើជូនវៀតណាមនូវពាក្យថ្លែងអំណរគុណ។

សូមអរគុណដែលបានផ្តល់ជូនខ្ញុំបាទនូវមិត្តភក្តិទាំងឡាយ។ សូមអរគុណដែលបានទុកឱ្យវៀតណាមក្លាយជាផ្នែកមួយនៅក្នុងឆាកជីវិតរបស់ខ្ញុំបាទ។

សូមថ្លែងអំណរគុណដល់មិត្តភក្តិវៀតណាមទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំបាទ។ គឺដោយសារតែអស់លោកអ្នកហើយ ទើបពាក្យពីរម៉ាត់ «វៀតណាម» ចំពោះខ្ញុំបាទ មិនត្រឹមតែជាឈ្មោះហៅប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជារូបភាពនៃបណ្តាមនុស្សប្រកបដោយសេចក្តីសប្បុរសធម៌ ស្មោះត្រង់ ឧស្សាហ៍ព្យាយាម និងពោរពេញដោយក្តីស្រឡាញ់។

លោក Alisher Mukhamedov (កណ្តាល) ដឹកនាំគណៈប្រតិភូវៀតណាមបំពេញបេសកកម្មការងារនៅរដ្ឋធានី Tashkent ប្រទេស Uzbekistan។

សូមអរគុណវៀតណាមចំពោះមេរៀនស្តីពីសេចក្តីក្លាហាន។ ប្រជាជាតិវៀតណាមបានឆ្លងកាត់សម័យកាលផ្សែងភ្លើងសង្គ្រាមមួយ ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាបានយ៉ាងពេញលេញនូវសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងភក្តីភាពចំពោះបណ្តាតម្លៃសីលធម៌ដែលមានស្រាប់។ វៀតណាមបានបង្ហាញឱ្យឃើញថា ប្រជាជាតិមួយដែលស្រឡាញ់មាតុភូមិដោយអស់ពីបេះដូង អាចយកឈ្នះលើគ្រប់ការលំបាកលំបិនទាំងឡាយបាន។

ខ្ញុំបាទពិតជាមានសេចក្តីរីករាយយ៉ាងក្រៃលែងចំពោះសមិទ្ធផលទាំងឡាយរបស់វៀតណាម។ វៀតណាមបានក្លាយជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមបណ្តាប្រទេសដែលមានការអភិវឌ្ឍយ៉ាងសកម្មបំផុតនៅទ្វីបអាស៊ី នៅតែរក្សាបាននូវអត្តសញ្ញាណជាតិ ការគោរពចំពោះប្រវត្តិសាស្ត្រ និងភក្តីភាពចំពោះបណ្តាតម្លៃសីលធម៌ដែលមានស្រាប់។ ខ្ញុំបាទជឿជាក់ថា ដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍ជាយុទ្ធសាស្ត្រនាពេលបច្ចុប្បន្ន នឹងបើកចេញសម្រាប់វៀតណាមនូវកាលានុវត្តភាពធំធេងជាច្រើនបន្ថែមទៀត ព្រមទាំងបន្តលើកកម្ពស់ឋានៈ និងកិត្យានុភាពរបស់ប្រទេសនៅលើឆាកអន្តរជាតិ។

ខ្ញុំបាទសង្ឃឹមថា ចំណងមិត្តភាពរវាងប្រជាជននៃប្រទេសទាំងពីរយើង នឹងកាន់តែរឹងមាំទៅតាមពេលវេលា។ សង្ឃឹមថានឹងមានយុវជន Uzbekistan កាន់តែច្រើនឡើងអញ្ជើញមកកាន់វៀតណាម ហើយយុវជនវៀតណាមជាច្រើននឹងស្វែងយល់ពី Uzbekistan។ សង្ឃឹមថានៅចន្លោះសាកលវិទ្យាល័យ វិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ សហគ្រាស និងយុវជនជំនាន់ក្រោយនៃប្រទេសទាំងពីរ នឹងមានគម្រោងសហប្រតិបត្តិការរួមគ្នាបន្ថែមទៀត។ គឺចេញពីការតភ្ជាប់ទាំងនោះហើយ ការយល់ដឹងពីគ្នាទៅវិញទៅមករវាងបណ្តាប្រជាជាតិត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយមិនរងឥទ្ធិពលពីពេលវេលា ឬការប្រែប្រួលនានារបស់ពិភពលោកឡើយ។

ដរាបណាមនោសញ្ចេតនានោះនៅតែត្រូវបានថែរក្សាការពារ ចំណងមិត្តភាពរវាងប្រជាជន Uzbekistan និងវៀតណាម នឹងត្រូវបានសរសេរបន្តដោយយុវជនជំនាន់ក្រោយជាច្រើនតទៅមុខទៀត។

ជួបគ្នាឡើងវិញ វៀតណាមជាទីស្រឡាញ់។ ខ្ញុំបាត់តែងតែមានសុភមង្គលរាល់ពេលដែលបានវិលត្រឡប់មកកាន់ទីកន្លែងនេះ!

ការពិនិត្យព្យាបាលជំងឺ និងជូនអំណោយដល់បងប្អូនដើមកំណើតវៀតណាម និងប្រជាជនក្រីក្រចំនួន ៥០០ នាក់ នៅខេត្ត Siem Reap យុគសម័យ - ក្នុងឱកាសរំលឹកខួបបុណ្យជាតិ ថ្ងៃទី ២ ខែកញ្ញា និងរដូវបុណ្យ Vu Lan ដែលជារដូវកាលនៃការដឹងគុណ ការតបស្នងសងគុណ និងការចែករំលែក អគ្គកុងស៊ុលវៀតណាមប្រចាំនៅ Battambang បានសហការជាមួយសាខាសមាគមខ្មែរ - វៀតណាមខេត្ត Siem Reap កាកបាទក្រហមមន្ទីរពេទ្យស្រុក Chau Phu និងគណៈសង្គ្រោះវេជ្ជបណ្ឌិត គ្រូពេទ្យស្ម័គ្រចិត្ត Tam Phuc រៀបចំកម្មវិធីពិនិត្យ ព្យាបាល ផ្តល់ថ្នាំដោយឥតគិតថ្លៃ និងជូនអំណោយដល់បងប្អូនដើមកំណើតវៀតណាម ព្រមទាំងប្រជាជនខ្មែរដែលមានជីវភាពខ្វះខាតចំនួន ៥០០ នាក់ នៅខេត្ត Siem Reap ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

ការធ្វើបរិវត្តកម្មឌីជីថលឈានចូលការសាកល្បងនៃប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែង យុគសម័យ - យុទ្ធនាការ ១០០ ថ្ងៃដ៏ក្តៅគគុកដោះស្រាយបណ្តាចំណុចកកស្ទះ កំពុងដាក់ការធ្វើបរិវត្តកម្មឌីជីថលចំពោះមុខតម្រូវការកាន់តែច្បាស់លាស់មួយ៖ លទ្ធផលមិនត្រឹមតែត្រូវបានគិតដោយចំនួនភារកិច្ចដែលបានបំពេញរួចរាល់ ឬប្រព័ន្ធដែលត្រូវបានកសាងឡើងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវស្តែងចេញតាមរយៈទិន្នន័យដែលត្រូវបានទាញយកផល នីតិវិធីដែលត្រូវបានសម្រួលឱ្យសាមញ្ញ ការចំណាយដែលត្រូវបានសន្សំសំចៃ និងភាពងាយស្រួលជាក់ស្តែងដែលបាននាំមកជូនប្រជាពលរដ្ឋ ព្រមទាំងសហគ្រាស។

ឌឹកអាញ់