អ្នកជំនាញក្នុងប្រទេសវៀតណាម បានលើកឡើងថារដ្ឋគួរតែរកវិធីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមភ័ស្តុភារក្នុងជំនួញផលិតផលកសិកម្មដើម្បីធ្វើឲ្យការប្រកួតប្រជែងនៃផលិតផលកសិកម្មមានភាពប្រសើរឡើង។
កម្មករធ្វើការនៅក្រុមហ៊ុន Khanh Sung Seafood ភាគខាងត្បូងវៀតណាម។ (រូបថត៖ AFP)
លោក Nguyen Duy Minh ប្រធាន និងជាអគ្គលេខាធិការសមាគមភ័ស្តុភារកម្មវៀតណាម (VLA) បាននិយាយថា ថ្លៃដើមដឹកជញ្ជូនស្មើនឹង ១២,២ ភាគរយ នៃតម្លៃផលិតផលសមុទ្រ ១៩,៨ ភាគរយ នៃតម្លៃផលិតផលអង្ករ និង ២៩,៥ ភាគរយ នៃតម្លៃផ្លែឈើ និងបន្លែ។
លោកបន្តថា ការដឹកជញ្ជូនមានតម្លៃស្មើនឹង ៦១ ភាគរយ នៃតម្លៃភ័ស្តុភារកម្មទាំងមូលសម្រាប់ផលិតផលផ្លែឈើ និងបន្លែ។
នៅក្នុងសន្និសីទអនឡាញស្តីពីថ្លៃភ័ស្តុភារកម្មក្នុងចង្វាក់ផលិតកម្មនៃផលិតផលកសិកម្មវៀតណាមដែលធ្វើឡើងកាលពីថ្ងៃចុងសប្តាហ៍មុននៅទីក្រុងហាណូយ អ្នកជំនាញបានឲ្យដឹងថា កត្តាដែលនៅពីក្រោយថ្លៃភ័ស្តុភារកម្មខ្ពស់រួមមាន ថ្លៃដឹកជញ្ជូនខ្ពស់ ការគិតថ្លៃខ្ពស់នៃក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនបរទេសព្រមទាំងការរឹតត្បិតលើកំពង់ផែ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។
ក្រៅពីនោះអត្រាថ្មីនៃតម្លៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធកំណត់ដោយមូលដ្ឋាន និងការអនុវត្តនៃការធ្វើអធិការកិច្ចពិសេស ឬក៏ការធ្វើអធិការកិច្ចគុណភាពចត្តាឡីស័កក៏ជាមូលហេតុសម្រាប់តម្លៃភ័ស្តុភារកម្មខ្ពស់ដែរ។
លោក Le Van Quang នាយកនៃក្រុមហ៊ុន Minh Phu Group ដែលបានចុះបញ្ជីនៅក្នុងផ្សារភាគហ៊ុនបាននិយាយថា ថ្លៃដឹកជញ្ជូនកុងតឺន័រដឹកបង្គាគឺ ៤១ លានដុង ($១ ៧៧១,៨) ពីវៀតណាមទៅអាមេរិក និង ១៦ លានដុង ($៦៩១,៥) ពីវៀតណាមទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន ប៉ុន្តែថ្លៃរហូតដល់ ៨០ លានដុង ($៣ ៤៥៨,៩) ពីទីក្រុងហូជីមិញទៅទីក្រុងហាណូយ។
ដូចគ្នានេះថ្លៃដឹកជញ្ជូនសម្រាប់កុងតឺន័រដឹកបង្គាពីទីក្រុងហូជីមិញទៅព្រំដែនជាមួយប្រទេសចិននៅភាគខាងជើងវៀតណាមថ្លៃ ១០០ លានដុង ($៤ ៣១៧,៦) ខណៈដែលកុងតឺន័រផ្ទុកបង្គាដឹកពីប្រទេសអេក្វាទ័រទៅចិនថ្លៃត្រឹមពាក់កណ្តាលនេះប៉ុណ្ណោះ សូម្បីរយៈចម្ងាយរវាងប្រទេសអេក្វាទ័រ និងចិនឆ្ងាយជាងខ្លាំងពីវៀតណាម និងចិនក៏ដោយ។
លោក Quang និយាយថា មូលហេតុនៃរឿងនេះគឺដោយសារប៉ុស្តិ៍ឆែកឆេរច្រើនពេកនៅដីគោក។ ហេតុនោះរដ្ឋត្រូវរកដំណោះស្រាយដើម្បីកាត់ថ្លៃដឹកជញ្ជូនក្នុងស្រុក។
លោក Tran Thanh Hai នាយករងនៃនាយកដ្ឋាននាំចូលនាំចេញស្ថិតក្រោមក្រសួងឧស្សាហកម្ម និងពាណិជ្ជកម្មបាននិយាយថា តម្លៃនៃផលិតផលកសិកម្ម គឺទាបខណៈតម្លៃដឹកជញ្ជូនខ្ពស់ទៅវិញ។ ក្រៅពីនោះផលិតផលកសិកម្មត្រូវការការធ្វើសន្និធិនៅកន្លែងត្រជាក់ និងមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ។ កត្តាទាំង ២ នេះក៏បានបណ្តាលឲ្យមានសម្ពាធខ្លាំងលើសកម្មភាពភស្តុភាកម្មសម្រាប់ផលិតផលកសិកម្ម។
លោកនិយាយថា ថ្លៃភ័ស្តុភារកម្មខ្ពស់បានធ្វើឲ្យហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដឹកជញ្ជូនខ្សោយ និងសូម្បីការចែកចាយនៃកំពង់ផែ។ ក្រៅពីនោះមានបញ្ហាជាច្រើនទៀតក្នុងការភ្ជាប់រវាងរថយន្តដឹកជញ្ជូន និងមជ្ឈមណ្ឌលភ័ស្តុភារ និងកំពង់ផែសមុទ្រ។
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះលោក Hai និយាយថា ដំណោះស្រាយសំខាន់មួយគឺការវិនិយោគអភិវឌ្ឍលើមជ្ឈមណ្ឌលភ័ស្តុភារកសិកម្មដ៏ធំមួយដើម្បីធានា គុណភាពនៃផលិតផលក្នុងសន្និធិ។
លោកបន្ថែមថា រដ្ឋត្រូវវិនិយោគច្រើន បន្ថែមទៀតក្នុងការធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដឹកជញ្ជូន តាមផ្លូវ ទឹកព្រោះការដឹកជញ្ជូនមានតម្លៃថោក។
លោក Minh និយាយថា រដ្ឋគួរតែធ្វើផែនការមជ្ឈមណ្ឌលភ័ស្តុភារកម្រិតតំបន់ ដើម្បីបង្កើតនូវលក្ខខណ្ឌគាំទ្រសម្រាប់ការផលិតនិង ការធ្វើជំនួញនៃផលិតផលកសិកម្ម។ បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានក៏ដើរតួនាទីសំខាន់ដែរ ក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណទំនិញ ការត្រួតពិនិត្យគុណភាពទំនិញ និងការតភ្ជាប់ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនតាមអនឡាញ៕
（ប្រភពព័ត៌មាន: postkhmer.com）
មតិពីមិត្តអ្នកអាន