ភ្នំត្បែងជាតំបន់ទេសភាពដ៏ស្រស់ត្រកាល រួមទាំងមានរមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍ធម្មជាតិយ៉ាងពិសិដ្ឋ នៅលើតំបន់ភ្នំត្បែង កំពុងរង់ចាំភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិធ្វើដំណើរទៅទស្សនា។ តំបន់បេតិកភណ្ឌធម្មជាតិភ្នំត្បែងមានជ័យ សម្បូរទៅដោយធនធានធម្មជាតិ និងជីវចម្រុះសម្បូណ៍បែប និងមានប្រវត្តិដ៏អស្ចារ្យកាលពីសម័យមុន។ តំបន់នេះលាតសន្ធឹងលើផ្ទៃដី ២,៥ម៉ឺនហិកតា ដោយគ្របដណ្តប់ចំនួន ៥ស្រុក នៃខេត្តព្រះវិហារ។
ភ្នំត្បែងជាទីតាំងធម្មជាតិដ៏ទាក់ទាញសម្រាប់ដំណើរកំសាន្តចុងសប្តាហ៍
មុននឹងឡើងដល់កំពូលភ្នំនេះ អ្នកទេសចរ ត្រូវធ្វើដំណើរតាមជម្រាលភ្នំ ដែលអមទៅដោយទេសភាពដំណាំចម្ការរបស់ប្រជាជនដាច់កន្ទុយភ្នែក ហើយអ្វីដែលសំខាន់នោះ គឺត្រូវឡើងភ្នំដែលមានកម្ពស់ជាង ៤០០ម៉ែត្រ និងមានកាំជណ្តើរ ១៨០០កាំ។
យោងតាមអង្គការសមាគមអភិរក្សសត្វព្រៃនៅកម្ពុជា (WCS) តំបន់បេតិកភណ្ឌធម្មជាតិភ្នំត្បែងមានជ័យ គឺជាទីជម្រកធម្មជាតិដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៅក្នុងតំបន់ខ្ពង់រាបភាគខាងជើងប្រទេសកម្ពុជា ដែលគាំទ្រដល់ការរស់នៅនៃហ្វូងសត្វព្រៃជាច្រើនប្រភេទ ពិសេសពពួកថនិកសត្វប្រភេទរងគ្រោះជិតផុតពូជនៅលើសាកលលោក។ ប្រភពដដែលបញ្ជាក់ថា តំបន់នេះ ក៏មានទឹកជ្រោះធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាតជាច្រើនកន្លែង ដែលមានសក្តានុពលសម្រាប់ ការអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍ធម្មជាតិនៅថ្ងៃអនាគតផងដែរ។
លោក សា ឌីណា ស្ថាបនិកក្រុមដំណើរកំសាន្ត Cambodia Amazing Trip Planner ដែលជាអ្នករៀបចំការបោះតង់នេះ បានបញ្ជាក់ថា ភ្នំត្បែងគឺជាតំបន់ធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាតដែលមានទឹកធ្លាក់ ព្រៃធម្មជាតិធំល្វឹងល្វើយ និងសត្វព្រៃ រួមទាំង ជាតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលព្រះរាជាខ្មែរកាលពីសម័យបូរាណបានធ្វើពិធីផ្សេងៗ។
លោកជឿជាក់ថា ដំណើរកំសាន្តផ្លូវការទី១របស់លោកទៅកាន់ភ្នំត្បែងនឹងទទួលបានជោគជ័យព្រោះថាអ្នកធ្វើដំណើរទាំងអស់នឹងភ្ញាក់ផ្អើលជាមួយនឹងសម្រស់ធម្មជាតិ តាំងពីជើងភ្នំ រហូតដល់កន្លែងកំសាន្តនានា ហើយលោកជឿជាក់ថា អ្នកបោះតង់ទាំងអស់នឹងនិយាយពាក្យមួយថាអស្ចារ្យ។
ឡើងជណ្ដើរតែ ១ ៣៤៥ កាំ ទៅងូតទឹកធ្លាក់ត្រជាក់ស្រេងលើកំពូលភ្នំត្បែង
ហេតុអ្វីបានជាភ្នំត្បែងគឺជាកន្លែងទាក់ទាញសម្រាប់ការធ្វើដំណើរកំសាន្ត?
គ្រប់ដណ្តប់លើផ្ទៃដីធម្មជាតិប្រមាណជាង២ម៉ឺន៥ពាន់ហិកតា តំបន់ភ្នំត្បែង មានសម្រស់ធម្មជាតិស្អាតដាច់គេ មានទឹកធ្លាក់បីតង់តាម៉ា ទឹកធ្លាក់តាំងយូរ ឬចាក់អង្រែ រូងប្រជៀវភ្នំត្បែង និងទីតាំងសក្ការៈថ្មីបីដុំ។ ប៉ុន្តែមុននឹងឡើងដល់ទីតាំងដ៏ស្រស់ស្អាតទាំងនេះ អ្នកធ្វើដំណើរត្រូវឆ្លងកាត់ផ្លូវជម្រេលភ្នំ ដែលអមសងខាងដោយចំការចេកដាក់កន្ទុយភ្នែក ហើយអ្វីដែលសំខាន់នោះគឺការឡើងភ្នំដែលមានកម្ពស់ជាង៤០០ម៉ែត្រដែលមានកាំជណ្តើរ១ពាន់៨រយកាំ។
សូមបញ្ជាក់ថា រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាតាមរយៈសំណើររបស់ក្រសួងបរិស្ថាន បានដាក់បញ្ចូលតំបន់ភ្នំត្បែងចូលជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌធម្មជាតិកាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១៦។ តំបន់បេតិកភណ្ឌភ្នំត្បែងគ្រប់ដណ្តប់ចំនួន៥ស្រុក គឺស្រុក គូលេន សង្គមថ្មី ត្បែងមានជ័យ ក្រុងព្រះវិហារ និងរវៀង ក្រៅពីនេះ ទឹកធ្លាក់ភ្នំត្បែង ឬទឹកធ្លាក់តាម៉ាភ្នំត្បែង កម្ពស់ប្រមាណជិត ៣០ ម៉ែត្រ និងហូរជម្រាលជាច្រើនតំណាក់ ផ្ដល់បរិយាកាសគួរឲ្យគយគន់ និងងូតទឹកលេងក្រោមសម្រស់ធម្មជាតិនៃព្រៃព្រឹក្សាស្រោបស្ទើរជុំជិតយ៉ាងត្រជាក់ល្ហឹម។
ធ្វើដំណើរទៅកាន់ទឹកធ្លាក់ភ្នំត្បែង ស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំត្បែងមានជ័យភាគខាងជើងក្រុងភ្នំពេញ ចម្ងាយប្រមាណ ៣៥ គីឡូម៉ែត្រ ពីក្រុងព្រះវិហារ ភ្ញៀវទេសចរត្រូវដើរឡើងជណ្ដើរបេតុង ១ ៣៤៥ កាំ ដោយឆ្លងកាត់អារាមភ្នំត្បែង ឬវត្ដដំបូកខ្មៅ ប្រមាណ ១ គីឡូម៉ែត្រ។ ជណ្ដើរបេតុងលាតពង្រាយតាមជម្រាលភ្នំកម្ពស់ ៦០០ ម៉ែត្រ មិនមែនជាកិច្ចការងាយស្រួលប៉ុន្មានចំពោះមនុស្សទូទៅឡើយ។ លើសពីនេះ ភ្ញៀវត្រូវស្ពាយសម្ភារចាំបាច់មួយចំនួនតាមខ្លួន ដូចជា អាហារ និងគ្រឿងសំណែន ខណៈតូបចាប់ហ៊ួយលើភ្នំ មានអាហារកញ្ចប់តិចតួច មីកំប៉ុង និងទឹកពិសារប៉ុណ្ណោះ។
ភ្ញៀវទេសចរផ្ដិតយកទេសភាពទឹកធ្លាក់ពីចំហៀងខាងក្រោម
ឡើងជណ្ដើរតែ ១ ៣៤៥ កាំ ទៅងូតទឹកធ្លាក់ត្រជាក់ស្រេងលើកំពូលភ្នំត្បែង
ទឹកធ្លាក់ភ្នំត្បែង ឬទឹកធ្លាក់តាម៉ាភ្នំត្បែង កម្ពស់ប្រមាណជិត ៣០ ម៉ែត្រ និងហូរជម្រាលជាច្រើនតំណាក់ ផ្ដល់បរិយាកាសគួរឲ្យគយគន់ និងងូតទឹកលេងក្រោមសម្រស់ធម្មជាតិនៃព្រៃព្រឹក្សាស្រោបស្ទើរជុំជិតយ៉ាងត្រជាក់ល្ហឹម។ ធ្វើដំណើរទៅកាន់ទឹកធ្លាក់ភ្នំត្បែង ស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំត្បែងមានជ័យភាគខាងជើងក្រុងភ្នំពេញ ចម្ងាយប្រមាណ ៣៥ គីឡូម៉ែត្រ ពីក្រុងព្រះវិហារ ភ្ញៀវទេសចរត្រូវដើរឡើងជណ្ដើរបេតុង ១ ៣៤៥ កាំ ដោយឆ្លងកាត់អារាមភ្នំត្បែង ឬវត្ដដំបូកខ្មៅ ប្រមាណ ១ គីឡូម៉ែត្រ។ ជណ្ដើរបេតុងលាតពង្រាយតាមជម្រាលភ្នំកម្ពស់ ៦០០ ម៉ែត្រ មិនមែនជាកិច្ចការងាយស្រួលប៉ុន្មានចំពោះមនុស្សទូទៅឡើយ។ លើសពីនេះ ភ្ញៀវត្រូវស្ពាយសម្ភារចាំបាច់មួយចំនួនតាមខ្លួន ដូចជា អាហារ និងគ្រឿងសំណែន ខណៈតូបចាប់ហ៊ួយលើភ្នំ មានអាហារកញ្ចប់តិចតួច មីកំប៉ុង និងទឹកពិសារប៉ុណ្ណោះ។
លោក ខែក ធួន អាចជាបុរសដំបូងម្នាក់ ដែលអ្នកដំណើរបានជួបដំបូង ពេលចតរថយន្ដនៅក្បែរជើងភ្នំត្បែង ដោយសារអ្នកស្រុកត្បែងមានជ័យរូបនេះ ជាអ្នកផ្ដល់សេវាកម្មស្ពាយសម្ពាយជូនភ្ញៀវដែលមានបំណងឡើងភ្នំត្បែង ព្រមទាំងជូនដំណើរពួកគេទៅតាមគោលដៅកម្សាន្ដមួយចំនួន។
ស្ថិតក្នុងសម្លៀកបំពាក់អាវយឺតពណ៌ផ្ទៃមេឃ ខោខ្លីទឹកប៊ឹកប្រឡាក់ក្អែល និងស្បែកជើងផ្ទាត់ទឺកស្កជាមួយថង់បាវអង្ករដែលច្នៃជាសម្ពាយ លោក ធួន អាយុ ៤២ ឆ្នាំ មកសួរនាំភ្ញៀវ បើពួកគេត្រូវការកម្លាំងជួយលីសែងអីវ៉ាន់ធ្ងន់ស្រាលឡើងភ្នំជាង ១ ០០០ កាំលើជណ្ដើរបេតុង និងជូនទៅលេងទឹកធ្លាក់លើកំពូលភ្នំ។
ជណ្ដើរ ១ ៣៤៥ កាំ ដែលមានក្យូសឈប់សម្រាក់ ៣ ដំណាក់ មុនទៅដល់ទឹកធ្លាក់
លោក ខែក ធួន ដែលស៊ីឈ្នួលស្ពាយអីវ៉ាន់នេះជាង ១០ ឆ្នាំមកហើយនោះ បានប្រាប់ភ្នំពេញប៉ុស្ដិ៍ថា៖ «ភ្ញៀវភាគច្រើនមិនមានកម្លាំងស្ពាយបង្វេចដើរឡើងភ្នំដោយខ្លួនឯងបាន។ អ៊ីចឹង គាត់អាចឲ្យខ្ញុំធ្វើកិច្ចការនេះ។ ភ្ញៀវខ្លះឡើងដោយអត់ស្ពាយអ្វីសោះ ក៏ពិបាកដែរ ពីព្រោះផ្នែកខ្លះនៃជណ្ដើរមានសភាពចោតខ្លាំង»។
ខណៈក្រុមយុវវ័យនៅតែបន្ដប្រើល្បឿនស្ថេរចន្លោះជណ្ដើរ ២០០ ទៅ ៣០០ កាំដំបូងដែលបទភ្លេងចម្រៀងកំដរអារម្មណ៍បន្លឺចេញពីកូនបាសស្ពាយជាប់ខ្លួន អ្នកស្រី សួន អាយុជាង ៦០ ឆ្នាំ បាននិយាយជាមួយខ្យល់ដង្ហើមបែបដង្ហក់ថា៖ «ហត់ខ្លាំងណាស់ក្មួយ។ ប៉ុន្ដែចេះតែខំទៅតាមកម្លាំងចិត្ដ ដែលចង់ឃើញចង់ស្គាល់ ជាពិសេស ទីឋានសក្ការៈនៅលើភ្នំ»។
សម្ពាយនៅលើស្មាទម្ងន់ប្រមាណ ២០ គីឡូក្រាម ដើរបណ្ដើរ ឈប់ចាំភ្ញៀវបណ្ដើរ ក្នុងសភាពមិនហត់នឿយដូចអ្នកដំណើរទូទៅ លោក ធួន បានបន្ដថា៖ «ពីជើងភ្នំឡើងដល់កំពូល ជណ្ដើរបេតុងនេះមាន ១ ០៩២ កាំ ដោយមានកន្លែងឈប់សម្រាកចំនួន ៣ ក្យូស។ ដល់កំពូលភ្នំ យើងដើរទៅកាន់វត្ដភ្នំត្បែង ឬវត្ដដំបូងខ្មៅ ដោយឡើងជណ្ដើរបេតុង ២៥៣ កាំទៀត»។
អ្នកផ្ដល់សេវាកម្មស្ពាយអីវ៉ាន់ឲ្យភ្ញៀវរូបនេះ បានអះអាងថា ចំពោះអ្នកដំណើរវ័យចាស់ ដែលមិនមានលទ្ធភាពដើរឡើងភ្នំខ្លួនឯងបាន ពួកគេអាចជិះអង្រឹងស្នែងរហូតដល់កំពូលភ្នំ។
ទិដ្ឋភាពវត្តភ្នំត្បែងមើលពីលើ
លោក ធួន ដែលគិតថ្លៃសេវាកម្មស្ពាយសម្ពាយចាប់ពី ៣ ម៉ឺនរៀលទៅតាមទម្ងន់នៃអីវ៉ាន់ ដោយដើរតាមភ្ញៀវត្រុកៗតាំងពីព្រលឹមទល់ព្រលប់ បាននិយាយថា៖ «ប៉ុន្ដែ យើងកម្រជួបភ្ញៀវដែលរកសេវាកម្មសែងឡើងណាស់ ពីព្រោះចាស់ៗ គាត់ភ័យពេលជិះលើអង្រឹងឡើងជណ្ដើរចោទ។ យូរៗ យើងទទួលម្ដង ដោយសារគាត់ចង់ទៅគោរពបួងសួងនៅវត្ដលើភ្នំ»។
ក្រោយឈប់សម្រាកច្រើនលើកច្រើនសាតាមជណ្ដើរសណ្ដូកខ្លួនដូចសត្វនាគ និងឆ្លៀតចោលកន្ទុយភ្នែកគយគន់ទេសភាពដ៏ស្រស់ត្រកាល ព្រមទាំងអុចធូបទៀនបួងសួងសុំសេចក្ដីសប្បាយទៅតាមជំនឿនៅអារាមភ្នំត្បែង ភាពហត់នឿយនឹងត្រូវជម្រុះចោលពេលបានទៅដល់ទីឋានទឹកធ្លាក់ភ្នំត្បែង ឬតាម៉ា ដែលហូរក្នុងសន្ធឹកទឹកយ៉ាងខ្លាំងក្លានៃមុខកាត់ប្រមាណ ៥ ម៉ែត្រ និងកម្ពស់ជិត ៣០ ម៉ែត្រ។
ចេញពីវត្ដដំបូកខ្មៅ ភ្ញៀវទេសចរអាចជ្រើសរើសផ្លូវពីរ ដោយមួយទៅកាន់បរិវេណផ្នែកខាងក្រោមទឹកធ្លាក់ ខណៈមួយផ្លូវទៀត ទៅកាន់កន្លែងជម្រាលនៃផ្នែកខាងលើ ជាទីឋានសម្រាប់ងូតលេងរបស់ភ្ញៀវ។ ប៉ុន្ដែភ្ញៀវអាចឡើងពីបរិវេណខាងក្រោមទៅខាងលើ ឬចុះពីខាងលើមកខាងក្រោមបានដូចគ្នា៕
（សរុបដោយ ហេង វុធ្ធ）
（ប្រភពព័ត៌មាន: moe.gov.kh និង postkhmer.com/）
មតិពីមិត្តអ្នកអាន