យុគសម័យ - បន្ទាប់ពីភាពតានតឹងនិងការយកពន្ធទៅវិញទៅមកអស់រយៈពេល ២ ឆ្នាំមកទី សហរដ្ឋអាមេរិកនិងចិនបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មរវាងសហរដ្ឋអាមេរិកនិងចិនសម្រាប់ដំណាក់កាលទី ១ ក្នុងខែធ្នូឆ្នាំ ២០១៩ ។ រដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសទាំងពីរបានស្វាគមន៍ការចុះហត្ថលេខាប្រកបដោយជោគជ័យប៉ុន្តែអ្នកសង្កេតការណ៍ជុំវិញពិភពលោកមិនទាន់បានឃើញនៅឡើយទេ។
កិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មរវាងសហរដ្ឋអាមេរិកនិងចិនប៉ះពាល់ដល់តំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍៕
កង្វល់មួយក្នុងចំណោមកង្វល់ទាំងនោះ គឺថាប្រទេសចិនអាចសន្យាបង្កើនការនាំចូលពីសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងបរិបទនៃកិច្ចព្រមព្រៀងនេះអាចមានបទប្បញ្ញត្តិដែល បង្ខំឲ្យ ចិនធ្វើដូច្នេះ។
ក្នុងចំណោមប្រទេសនាំចេញសំខាន់ៗនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីជាប្រទេសដែលមានអត្រាផលប៉ះពាល់ខ្ពស់បំផុតពីកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មនេះ។ ប្រមាណ ៨៣% នៃការនាំចេញរបស់ខ្លួន (មានតម្លៃ ៥២,៧ ពាន់លានដុល្លារ) ទៅកាន់ប្រទេសចិនស្របពេលដែលទំនិញ ៥២៩ ត្រូវបានចុះបញ្ជីនៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មដំណាក់កាលទីមួយ ដូច្នេះប្រទេសម៉ាឡេស៊ីកំពុងប្រឈមនឹងការបាត់បង់ចំណែកទីផ្សារចូលទៅក្នុងដៃរបស់ក្រុមហ៊ុនផលិតអាមេរិច។ ជាពិសេសមុខទំនិញដែលងាយរងគ្រោះបំផុតទាំងបួនរួមមានឧបករណ៍អគ្គិសនីនិងអេឡិចត្រូនិចផលិតផលម្ហូបអាហារនិងភេសជ្ជៈផលិតផលគីមីនិងលោហធាតុនិងផលិតផលដែលទាក់ទងនឹងថាមពលដូចជាប្រេងនិង ប្រេងដូង។
បន្ទាប់មកគឺប្រទេសហ្វីលីពីននិងសិង្ហបុរីដែលមាន ៨២% និង ៦៦% នៃការនាំចេញទៅចិនរៀងៗខ្លួនដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មនេះ។ នៅប្រទេសហ្វីលីពីនផលិតផលដែលរងផលប៉ះពាល់បំផុតគឺទំនិញកសិកម្មដូចជាដូងផ្លែឈើនិងគ្រាប់។ នៅប្រទេសសិង្ហបុរីជាទូទឹកកកនិងសារធាតុគីមីឧស្សាហកម្មដូចជាផូណុលប្រេងឥន្ធនៈនិងសមាសធាតុសរីរាង្គ។
ប្រទេសវៀតណាមនិងប្រទេសថៃគឺជាប្រទេសដែលរងហានិភ័យទាបបំផុតនៅក្នុងតំបន់ដោយមានការនាំចេញតិចជាង ៦៥% ទៅប្រទេសចិនដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មនៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងដំណាក់កាលដំបូង។ ទោះយ៉ាងណាអ្នកនាំចេញផលិតផលធញ្ញជាតិបន្លែនិងត្រីវៀតណាមក៏ដូចជាអ្នកនាំចេញផលិតផលគីមីឧស្សាហកម្មនិងផលិតផលបន្លែថៃគួរតែប្រយ័ត្ន៕
（ប្រែសម្រូលដោយវិច្ឆិកា）
មតិពីមិត្តអ្នកអាន