កាន់បិណ្ឌ

ក្រសួងធម្មការ និងសាសនា បានចេញសេចក្ដីណែនាំ ស្ដីពីការរៀបចំបុណ្យកាន់បិណ្ឌ ភ្ជុំបិណ្ឌ និងបុណ្យកឋិនទាន ដោយជំរុញឲ្យគ្រប់មន្ទីរធម្មការ និងសាសនា រាជធានី-ខេត្ត ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់បង្កលក្ខណៈឱ្យបានល្អប្រសើរ ប្រគេនព្រះសង្ឃ ជូនពុទ្ធបរិស័ទនូវវិធានការការពារនានា របស់ក្រសួងសុខាភិបាល និងអនុវត្តតាមវិធានការ «៣កុំ និង៣ការពារ» របស់រាជរដ្ឋាភិបាល។

បុណ្យកាន់បិណ្ឌ ជាពិធីដែលគេត្រូវចាប់ធ្វើឡើងតាំងពីថ្ងៃ ១ រោច ខែភទ្របទ ដើម្បីឧទ្ទិសផល្លានិសង្ឃដល់ជនដែលធ្វើមរណកាលទៅកាន់បរលោក ។ ពិធីនោះត្រូវធ្វើអស់កាលកន្លះខែគត់ ។នៅខែភទ្របទ មេឃមានអាកាសអួរអាប់ដោយពពកទឹក ចំនែកខាងរនោច ព្រះចន្ទដែលបញ្ចេញរស្មីនៅវេលាយប់ ក៏កាន់តែហោចទៅ ៗ ធ្វើឲ្យវេលាយប់កាន់តែងងឹតបន្តិចម្ដង ៗ ។ នៅពេលនោះហើយ ដែលយមរាជ (ស្ដេចមច្ចុរាជ) ដោះលែងពួកសត្វនរកទាំងឡាយ ក្នុង ១ ឆ្នាំម្ដង ដើម្បីឲ្យឡើងទៅរកបងប្អូន កូនចៅ ដើម្បីនឹងទទួលកុសលផលបុណ្យ ដែលគេធ្វើឧទ្ទិសឲ្យ ។ ដោយសត្វនរក ជាអ្នកខ្លាចពន្លឺ ទើបអ្នកស្រុកនិយមធ្វើបុណ្យឲ្យអ្នកទាំងនោះនៅខែងងឹត ។ អ្នកខ្លះនិយាយថា តែដល់រដូវហើយ សត្វនរកដែលគេដោះលែងមក ខំដើររកបងប្អូនកូនចៅគ្រប់ ៧ វត្ត បើមិនឃើញអ្នកណាធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសបញ្ជូនឲ្យទេ នោះនឹងកើតក្ដីស្រេកឃ្លាន ហើយនឹងប្រទេចផ្ដាសាដល់ញាតិមិត្តមិនលែងឡើយ ។ការដែលគេធ្វើបុណ្យក្នុងកន្លះខែក្នុងខែភទ្របទនោះ គេហៅថា “ កាន់បិណ្ឌ” ។ ពាក្យថាបិណ្ឌ មកពីពាក្យបាលីថា “ បិណ្ឌៈ” មានន័យថា “ ដុំបាយ” ។

យុគសម័យ - រដូវកាលដឹងគុណអ្នកមានគុណ និងញាតិដែលចែកឋានទៅត្រូវបានប្រជាជនកម្ពុជាហៅថា «បុណ្យកាន់បិណ្ឌ និងភ្ជុំបិណ្ឌ»។ វាជាប្រភេទបុណ្យម្យ៉ាងក្នុងចំណោមពិធីបុណ្យប្រពៃណីធំៗនៅកម្ពុជា ដែលតែងតែប្រារព្ធក្នុងរយះពេល១៥ថ្ងៃជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ថ្ងៃ ១៥ រោច ខែ ភទ្របទ តាមចន្ទគតិ ហៅថាថ្ងៃ ភ្ជុំបិណ្ឌ ជាថ្ងៃដែលប្រជាជនកម្ពុជានាំគ្នាទៅវត្តច្រើនកុះករបំផុត ។