យុគសម័យ - កាលពី ៦ ឆ្នាំមុន លោក Soy Kossal បានដើរជាន់មីនដោយចៃដន្យ នៅពេលដែលគាត់កំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់វាលស្រែមួយ នៅខេត្តបាត់ដំបងនៃ ប្រទេសកម្ពុជា។
ការបំផ្ទុះមីននៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ នៃប្រទេសកម្ពុជា។ (រូបថតៈ AFP)
លោក Soy Kossal បានដាច់ជើងខាងស្តាំក្នុងគ្រោះថ្នាក់មួយនេះហើយក៏បាត់បង់ក្តីសង្ឃឹមក្នុងរកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារដែរ លោក Soy Kossal បាននិយាយថា“ ខ្ញុំពិតជាអស់សង្ឃឹមមែន។ ខ្ញុំខ្មាស់អៀនណាស់។ ខ្ញុំមិនចង់រស់ទៀតទេ។ គេបានប្រាប់ប្រពន្ធខ្ញុំថា គាត់គួរតែលែងលះខ្ញុំ” ។
ប៉ុន្តែភរិយារបស់លោក Soy Kossal លោកស្រី Kolab មិនបានធ្វើដូច្នេះទេ។ លោកស្រីរួមសុខរួមទុក្ខជាមួយគាត់ ជួយគាត់យកឈ្នះការលំបាក និងលើក ទឹកចិត្តគាត់ឱ្យរកការងារផ្សេង។ ក្រោយមក លោក Soy Kossal រកបានកាងារថ្មីជាបុគ្គលិកបោសសំអាត មីន។
លោក Soy Kossal និយាយថា “ ខ្ញុំចំណាយពេលច្រើនណាស់ដើម្បីជំនះការលំបាកខាងផ្លូវចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំត្រូវតែបន្តជួយគ្រួសារខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏មិនចង់អ្នកដទៃរងវាសនាដូចរូបខ្ញុំនោះទេ។ ខ្ញុំចង់ឲ្យប្រទេសកម្ពុជាគ្មានគ្រាប់មីនទេ” ។
លោក Soy Kossal ជាជនរងគ្រោះម្នាក់ក្នុងចំណោមជនរងគ្រោះដោយសារគ្រាប់មីនចំនួន ៦៤,០០០ នាក់ នៅក្នុងប្រទេស កម្ពុជា។ បច្ចុប្បន្នមានមន្ទីរពេទ្យមួយនៅខេត្តបាត់ដំបងដែលមានជំនាញក្នុងការផ្តល់ការព្យាបាលដោយឥតគិតថ្លៃដល់ប្រជាជនដែលរងរបួសដោយសារយុទ្ធភ័ណ្ឌមិនទាន់ផ្ទុះ។
ចំការមីនដ៏ធំបំផុតមួយនៅលើពិភពលោកគឺស្ថិតនៅតំបន់ព្រំដែនកម្ពុជា - ថៃ។ បច្ចុប្បន្ននេះ អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលរាប់សិបបានចូលរួមក្នុងការបោសសំអាតមីននៅតំបន់នោះ តាមការប៉ាន់ស្មានថានៅតែមានយុទ្ធភ័ណ្ឌមិនទាន់ផ្ទុះចំនួន ២០ លាន ស្ថិតនៅតំបន់នេះ។
ធ្លាប់ជាជនរងគ្រោះដោយសារគ្រាប់មីន តែឥឡូវនេះលោក Soy Kossal ជាបុគ្គលិកបោសសំអាតមីនវិញ។ (រូបថតៈ AFP)
ប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃចម្ការមីនក្នុងប្រទេសកម្ពុជាត្រូវបានគេបោសសំអាតមីន ហើយយុទ្ធភណ្ឌមិនទាន់ផ្ទុះនៅសល់ភាគច្រើននៅក្នុងតំបន់ជនបទ។ នៅពេលដែលចំនួនប្រជាជនកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ក្រុមគ្រួសារមិនមានជំរើសច្រើនទេហើយ ពួកគេត្រូវបង្ខំចិត្តនិងរស់នៅក្បែរគ្រាប់បែកនិងមីន ដែលបណ្តាលគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតរបស់ពួកគេ។
អង្គការសប្បុរសធម៌អង់គ្លេសឈ្មោះ HALO Trust បានជ្រើសរើសពលករខ្មែរទាំងប្រុស និងស្រីចំនួនជាង ១.០០០ នាក់ ដើម្បីធ្វើការបោសសំអាតមីននៅតាមបណ្តោយព្រំដែនរបស់ប្រទេសនេះជាមួយប្រទេសថៃ ចាប់ពីខេត្តកោះកុងទៅខេត្តព្រះវិហារនិងនៅខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ លើសពីនេះទៀត HALO Trust បានត្រៀមខ្លួនជាស្រេច ដើម្បីដោះស្រាយ នៅពេលមានទូរស័ព្ទពីប្រជាជនដែលជូនដំណឹងអំពីទីតាំងមានយុទ្ធភ័ណ្ឌមិនទាន់ផ្ទុះ។
អ្នកជំនាញម្នាក់កំពុងណែនាំវិធីសាស្រ្តបោះស្អាតមីននៅកម្ពុជា។ ( រូបថតៈ AFP)
កម្លាំងពលកម្មបោះសម្អាតមីននេះកំពុងបង្កើតការផ្លាស់ប្តូរជាវិជ្ជមាននៅក្នុងសង្គមកម្ពុជា។ រីឯលោកស្រី Ruot Sreyla វិញ ដែលជាអ្នកចំណាយពេលច្រើនថ្ងៃធ្វើការនៅលើចម្ការ ដើម្បីទទួលបានប្រាក់ខែ ២០ ដុល្លារ / សប្តាហ៍។ នៅពេលដែលលោកស្រីបានលឺព័ត៌មានអំពីការបណ្តុះបណ្តាលអ្នករាវរករមីន លោកស្រីបានឆ្លៀតយកឱកាសនេះភ្លាមៗ។
លោកស្រី Rout Sreyla និងមិត្តភក្តិលោកស្រី ឈ្មោះ Song Sreymao បានចូលរួមវគ្គបណ្តុះបណ្តាលអស់រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍នៅមជ្ឈមណ្ឌលកំចាត់មីនកម្ពុជា (CMAC) ក្នុងខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ ពួកគេទទួលបានប្រាក់ខែ ២០០ ដុល្លារ / ខែ រួមទាំងការធានារ៉ាប់រងសុខាភិបាល និងទទួលបានប្រាក់ខែក្នុងរយៈពេល៣ ដែលបានសំរាកក្រោយពេលឆ្លងទន្លេផងដែរ។
លោកស្រី Song Sreymao ចែករំលែកថា“ គ្មានអ្វីគួរឱ្យខ្លាចទេ ពីព្រោះការបណ្តុះបណ្តាលពិតជាល្អណាស់។ អ្នកត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន និងអនុវត្តតាមដំណើការ។
ឯកសិករម្នាក់ឈ្នោះ Yuth Voung ឲ្យដឹងថា “ ឥឡូវនេះតំបន់នេះគ្មានគ្រាប់មីនទៀតទេ ហើយយើងខ្ញុំក៏លេងមានអារម្មណ៍ខ្លាចដូចពីមុនទៀត។ ឥឡូវយើងខ្ញុំអាចធ្វើស្រែនិងមិនព្រួយបារម្ភអីទៀតទេ។ លើសពីនេះទៀត មិត្តភក្តិខ្ញុំមួយចំនួនបានប្តូរពីដាំស្រូវទៅដាំដំនាំផ្សេងទៀតដូចជាស្វាយជាដើម” ៕
（បកប្រែដោយឌីណា）
មតិពីមិត្តអ្នកអាន