យុគសម័យ - លោកស្រី Nguyen Thi Thanh អាយុ ៣៦ឆ្នាំ ទើបតែទទួលបានសញ្ញាបត្របណ្ឌិតពីសាកលវិទ្យាល័យដេលី ប្រទេសឥណ្ឌា កាលពីថ្ងៃទី ២៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២៣ ជាមួយនឹងប្រធានបទសិក្សាភាសាសំស្ក្រឹតក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា និងការប្រៀបធៀបជាមួយភាសាដទៃទៀត។
 វេជ្ជបណ្ឌិតវៀតណាមផ្តល់ការពិនិត្យ និងព្យាបាលជំងឺដល់ប្រជាជនក្រីក្រកម្ពុជា |
 វេជ្ជបណ្ឌិតមួកខៀវវៀតណាម ជួយឧបត្ថម្ភប្រជាជនស៊ូដង់ខាងត្បូង |
ចូលរួមក្នុងពិធីបញ្ចប់ការសិក្សារបស់សាកលវិទ្យាល័យដេលីនៅថ្ងៃទី ២៥ ខែកុម្ភៈឆ្នាំ ២០២៣ មានភ្ញៀវពិសេសគឺប្រធានាធិបតីនៃប្រទេសឥណ្ឌា Droupadi Murmu ។ ក្នុងអំឡុងពេលពិធីប្រគល់ពានរង្វាន់ឆ្នាំនេះ សាកលវិទ្យាល័យដេលីបានផ្តល់សញ្ញាបត្រដល់អ្នកបរិញ្ញាបត្រ អនុបណ្ឌិត និងបណ្ឌិតថ្មីចំនួន ១៥៧,២៩០ នាក់។ ក្នុងនោះមានសញ្ញាបត្របណ្ឌិតចំនួន ៩១០ ដែលជាចំនួនកំណត់ត្រាក្នុងរយៈពេល ៩៩ ឆ្នាំនៃការបង្កើត។
ក្នុងពិធីប្រគល់រង្វាន់នេះ ដូនជី Nguyen Thi Thanh បានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍អ្នកសារព័ត៌មានដោយកោរសក់ និងអាវដូនជីនៅចំពោះមុខមនុស្សដ៍ច្រើនកុះករ នៃមនុស្សស្លៀកពាក់សំលៀកបំពាក់ឥណ្ឌាចម្រុះពណ៌។
ដូនជី Nguyen Thi Thanh បានបួសរៀនតាំងពីអាយុ ១៤ ឆ្នាំ បន្ទាប់ពីជួបទុក្ខព្រួយដែលមិនអាចពន្យល់បាន នាងបានទៅកាន់ទ្វារព្រះពុទ្ធ ដោយសង្ឃឹមថានឹងរកវិធីដើម្បីរួចពីទុក្ខសោកសង្រេង។
ពេលចេញនាងបានបួសម្តាយនិងជីដូនបានយំបីខែហើយក្រោយមក ពួកគាត់បានទទួលយកការពិតបន្តិចម្តងៗថា មនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់ពួកគេបានជ្រកក្រោមទ្វារព្រះពុទ្ធ។
ក្នុងអំឡុងពេលសិក្សា នាងបានចូលរៀន និងបញ្ចប់ការសិក្សានៅសាលាពុទ្ធសាសនានៅប្រទេសវៀតណាម។ ចាប់ពីអាយុ ២៤ ឆ្នាំ នាងមានឱកាសបានទៅសិក្សានៅបរទេសក្នុងប្រទេសជាច្រើនដែលក្នុងនោះនាងនៅតៃវ៉ាន់ប្រហែលមួយឆ្នាំ។ នៅឆ្នាំ ២០១៧ នាងបានទៅប្រទេសឥណ្ឌាដើម្បីសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតផ្នែកពុទ្ធសាសនានៅសាកលវិទ្យាល័យ Delhi ។ នាងគឺជាអនុបណ្ឌិតដែលពូកែបំផុត ហើយទទួលបានមេដាយមាសរបស់សាលា។
បន្ទាប់ពីជោគជ័យនោះ នាងបានបន្តការសិក្សាថ្នាក់បណ្ឌិត ហើយបានបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកភាសាសំស្ក្រឹតក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា និងការប្រៀបធៀបរបស់វាជាមួយភាសាដទៃទៀត។ បច្ចុប្បន្ននេះ នាងនៅតែស្រលាញ់ការសិក្សាភាសាសំស្រ្កឹត ហើយចង់បន្តធ្វើការជានិស្សិតថ្នាក់បណ្ឌិតសម្រាប់និក្ខេបបទថ្នាក់បណ្ឌិតទីពីររបស់នាង។
នៅពេលសួរអំពីជីវិតនៅបរទេស នាងបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំដឹងគ្រប់គ្រាន់ ដូច្នេះខ្ញុំមិនចាំបាច់ពឹងអ្នកដទៃទេ។ ខ្ញុំនៅម្នាក់ឯង ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ឯកោទេ។ ពេលខ្ញុំញែកខ្លួនខ្ញុំចេញពីវត្ថុខាងក្រៅ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានសុភមង្គល និងក្តីមេត្តា»៕
មតិពីមិត្តអ្នកអាន