ការតភ្ជាប់បញ្ញវន្តអាណិកជនវៀតណាម ជាមួយបញ្ហាប្រឈមនៃកសិកម្មបៃតង

សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy (ទីពីរពីរាប់ពីស្តាំ) រួមជាមួយបណ្តាវាគ្មិននៅក្នុងវេទិកាសហប្រតិបត្តិការវិនិយោគ និងពាណិជ្ជកម្មកសិកម្ម វៀតណាម-កាណាដា។

នៅក្នុងបរិបទដែលការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកាន់តែជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ផលិតកម្មកសិកម្ម ការអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាដើម្បីសន្សំសំចៃធនធាន កាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័ន និងលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពផលិតកម្ម កំពុងក្លាយជាតម្រូវការដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ប្រទេសវៀតណាម។

នៅក្នុងកិច្ចសន្ទនាជាមួយអ្នកយកព័ត៌មាននៃទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានវៀតណាមប្រចាំនៅប្រទេសកាណាដា សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy នៃវិទ្យាស្ថានបរិស្ថាន និងដេប៉ាតឺម៉ង់គីមីវិទ្យា នៃសាកលវិទ្យាល័យ Trent បានចាត់ទុកថា វឌ្ឍនភាពផ្នែកគីមីវិទ្យាបរិស្ថាន បច្ចេកវិទ្យាជីកសិកម្ម និងវិធីសាស្ត្រដាំដុះទំនើប អាចបង្កើតជាដំណោះស្រាយសមស្របទៅនឹងតម្រូវការអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មរបស់វៀតណាម។

យោងតាមលោក បញ្ហាមិនត្រឹមតែស្ថិតនៅលើការទទួលយកបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងលើលទ្ធភាពនៃការកសាងយន្តការសហប្រតិបត្តិការដែលមានស្ថិរភាពយូរអង្វែង ដើម្បីឱ្យលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវអាចទៅដល់ដៃសហគ្រាស សហករណ៍ និងប្រជាកសិករផ្ទាល់។

ពីការកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័ន រហូតដល់ការលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពផលិតកម្ម

សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy បានបញ្ជាក់ថា វិស័យកសិកម្ម បរិស្ថាន និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ មានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធតាមរយៈប្រព័ន្ធដី ទឹក ខ្យល់ និងវដ្តធម្មជាតិនានា។

ហេតុដូច្នេះហើយ ការអភិវឌ្ឍកសិកម្មប្រកបដោយចីរភាព មិនអាចផ្តោតតែលើការបង្កើនទិន្នផលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវគិតគូរដល់ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ធនធាន ការកាត់បន្ថយការបំពុល និងការការពារប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីផងដែរ។

យោងតាមលោក តំបន់ដីសណ្តរមេគង្គបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់អំពីបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះ ដោយសារវាជាតំបន់ផលិតកម្មកសិកម្មដ៏សំខាន់ និងស្ថិតនៅក្រោមសម្ពាធពីការបំពុលបរិស្ថាន ការជ្រាបចូលនៃទឹកប្រៃ និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy រួមជាមួយសហការីវៀតណាម បានស្រាវជ្រាវលើបញ្ហានានាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងទឹកក្រោមដី គុណភាពបរិស្ថាន និងគោលនយោបាយការពារបរិស្ថាននៅតំបន់នេះ។

ទិសដៅស្រាវជ្រាវមួយដែលកំពុងទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ គឺការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាជីអាសូតកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នទាប។

យោងតាមលោក ក្នុងដំណើរការដាំដុះ ផ្នែកមួយនៃអាសូតពីជីមិនត្រូវបានដំណាំស្រូបយកនោះទេ ប៉ុន្តែវាបានបាត់បង់ទៅក្នុងបរិស្ថាន ដែលធ្វើឱ្យការចំណាយលើផលិតកម្មកើនឡើងផង បង្កឱ្យមានការបំពុល និងរួមចំណែកដល់ការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ផងដែរ។

ក្រុមស្រាវជ្រាវកំពុងអភិវឌ្ឍរូបមន្តជីអ៊ុយរ៉េថ្មី សំដៅលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់អាសូត ជួយឱ្យដំណាំស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមបានកាន់តែល្អប្រសើរ កាត់បន្ថយការបាត់បង់ជី និងកម្រិតផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

បច្ចេកវិទ្យានេះត្រូវបានសាកល្បងនៅប្រទេសកាណាដា ហើយកំពុងត្រូវបានស្នើឱ្យធ្វើការវាយតម្លៃក្នុងលក្ខខណ្ឌដាំដុះជាក់ស្តែងនៅប្រទេសវៀតណាម។

សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy បានបញ្ជាក់ថា ដំណើរការអនុវត្តចាំបាច់ត្រូវចាប់ផ្តើមដោយការសាកល្បងឯករាជ្យ ព្រមទាំងពិចារណាលើកត្តាជាច្រើនដូចជា ទិន្នផល ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជី ការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ គុណភាពដី និងទឹក ព្រមទាំងលទ្ធភាពចំណាយរបស់ប្រជាកសិករ។

លុះត្រាតែដំណោះស្រាយនេះបង្ហាញឱ្យឃើញនូវប្រសិទ្ធភាពក្នុងពេលដំណាលគ្នាទាំងផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រ សេដ្ឋកិច្ច និងបរិស្ថាន ទើបអាចឈានទៅរកការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា និងធ្វើពាណិជ្ជកម្មបាន។

ក្រៅពីជីកសិកម្ម ក្រុមស្រាវជ្រាវក៏បានយកចិត្តទុកដាក់ផងដែរចំពោះការបំភាយឧស្ម័នមេតាន ក្នុងផលិតកម្មស្រូវ ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីតំបន់ដីសើម និងព្រៃកោងកាង។

បម្រែបម្រួលនៃសីតុណ្ហភាព និងលក្ខខណ្ឌអេកូឡូស៊ី អាចជះឥទ្ធិពលដល់សកម្មភាពរបស់មីក្រូសារពាង្គកាយ និងដំណើរការកកើតឧស្ម័នមេតាន ដែលតាមរយៈនោះ បានបើកផ្លូវដល់លទ្ធភាពនៃការស្រាវជ្រាវរកដំណោះស្រាយកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័ន ដោយផ្អែកលើដំណើរការធម្មជាតិទាំងនោះ។

យោងតាមសាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy គេមិនអាចវាយតម្លៃដំណោះស្រាយមួយដោយផ្អែកតែលើបរិមាណឧស្ម័នបំភាយដែលបានកាត់បន្ថយនោះឡើយ។ ប្រសិនបើវិធានការកាត់បន្ថយមេតាន បែរជាបង្កហានិភ័យដល់ដី ប្រភពទឹក ឬសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ នោះមិនទាន់អាចចាត់ទុកថាជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយចីរភាពបានទេ។

ហេតុដូច្នេះហើយ ផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ចាំបាច់ត្រូវតែវាយតម្លៃឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ។

ទិសដៅស្រាវជ្រាវមួយទៀត គឺការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាវារីវប្បកម្មដាំដុះ និងគំរូផលិតកម្មក្នុងបរិស្ថានដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រង។

សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy បានឱ្យដឹងថា រូបមន្តសារធាតុចិញ្ចឹមដែលត្រូវបានអភិវឌ្ឍនៅសាកលវិទ្យាល័យ Trent ទទួលបានលទ្ធផលវិជ្ជមានក្នុងការសាកល្បងលើបន្លែបៃតង ជាពិសេសលើសមត្ថភាពបង្កើនជីវម៉ាស។

លទ្ធផលនេះបើកនូវក្តីសង្ឃឹមក្នុងការកាត់បន្ថយរយៈពេលដាំដុះ កាត់បន្ថយការចំណាយ និងលើកកម្ពស់ទិន្នផល។ ក្រុមស្រាវជ្រាវកំពុងស្នើឱ្យមានការសាកល្បងប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្មដាំដុះឱ្យសមស្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌនៅប្រទេសវៀតណាម ដោយផ្តោតលើប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹក សារធាតុចិញ្ចឹម ការចំណាយលើដំណើរការប្រតិបត្តិការ សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងលទ្ធភាពនៃការទទួលបានទីផ្សារ។

ពីការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា ទៅជាកិច្ចសហប្រតិបត្តិការរយៈពេលវែង

យោងតាមសាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy ការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា មិនមែនជាការយកប្រព័ន្ធមួយពីបរទេសមកអនុវត្តតាមសភាពដើមទាំងស្រុងនោះទេ។

លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ គុណភាពប្រភពទឹក សម្ភារៈផលិតកម្ម ប្រភេទដំណាំ និងសមត្ថភាពប្រតិបត្តិការនៅមូលដ្ឋាន សុទ្ធសឹងតែអាចកំណត់នូវប្រសិទ្ធភាពចុងក្រោយ។

ហេតុដូច្នេះហើយ បច្ចេកវិទ្យាចាំបាច់ត្រូវធ្វើមូលដ្ឋានូបនីយកម្ម ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស និងការកសាងបណ្តាគំរូដែលសមស្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌផលិតកម្មរបស់វៀតណាម។

លោកបានសង្កត់ធ្ងន់លើភាពចាំបាច់នៃការរួមគ្នាអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យារវាងដៃគូកាណាដា និងវៀតណាម ដែលតាមរយៈនោះ បានជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងសហគ្រាសក្នុងស្រុកលើកកម្ពស់សមត្ថភាពស្រាវជ្រាវ ឈានទៅម្ចាស់ការលើបច្ចេកវិទ្យាជាបណ្តើរៗ និងចូលរួមក្នុងដំណើរការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម។

ផ្អែកលើបទពិសោធន៍នៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy បានយល់ឃើញថាតម្លៃនៃជួរបញ្ញវន្តវៀតណាមនៅក្រៅប្រទេស មិនត្រឹមតែស្ថិតលើជំនាញឯកទេសរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងលើសមត្ថភាពតភ្ជាប់ប្រទេសជាតិជាមួយបណ្តាញវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងការបណ្តុះបណ្តាលអន្តរជាតិផងដែរ។

នៅក្នុងបរិបទដែលសេចក្តីសម្រេចចិត្តលេខ ២៣ កំណត់ថាជនជាតិវៀតណាមនៅក្រៅប្រទេសជាប្រភពធនធានយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ប្រទេសជាតិ លោកបានស្នើឱ្យផ្លាស់ប្តូរពីការចូលរួមចំណែកដោយឡែកៗពីគ្នា ទៅជាកម្មវិធីសហប្រតិបត្តិការជាបន្តបន្ទាប់ និងរយៈពេលវែង ក្នុងនោះរួមមានតួនាទីនៃការទូតសិក្សាធិការ។

យោងតាមលោក ប្រសិនបើកិច្ចព្រមព្រៀងកម្រិតរដ្ឋាភិបាលបង្កើតបាននូវក្របខ័ណ្ឌសហប្រតិបត្តិការ នោះសាកលវិទ្យាល័យ និងវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវនានា អាចធ្វើឱ្យលេចចេញជារូបរាងជាក់ស្តែងតាមរយៈគម្រោងស្រាវជ្រាវរួម ការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស ការផ្លាស់ប្តូរនិស្សិត និងការតភ្ជាប់ជាមួយសហគ្រាស។

សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy បានវាយតម្លៃថា ការដែលវៀតណាម និងកាណាដា ដំឡើងកម្រិតទំនាក់ទំនងទៅជាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រ នឹងបើកលំហសហប្រតិបត្តិការបន្ថែមទៀតក្នុងវិស័យវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា បរិស្ថាន កសិកម្ម និងការអប់រំ។

ដើម្បីទាញយកផលប្រយោជន៍ពីឱកាសនេះ ចាំបាច់ត្រូវមានកម្មវិធីដែលមានលក្ខណៈរយៈពេលវែងគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីឱ្យក្រុមស្រាវជ្រាវក្នុងស្រុក និងក្រៅប្រទេសអាចរួមគ្នាកសាងប្រធានបទស្រាវជ្រាវ រៀបចំការសាកល្បង អនុវត្តលទ្ធផល និងបណ្តុះបណ្តាលក្រុមការងារវិទ្យាសាស្ត្រវ័យក្មេង។

យោងតាមលោក សិក្ខាសាលា ឬដំណើរទស្សនកិច្ចរយៈពេលខ្លីៗ មានអត្ថន័យក្នុងការតភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង ប៉ុន្តែពិបាកនឹងជំនួសដំណើរការសហប្រតិបត្តិការប្រកបដោយការតស៊ូព្យាយាមជាប់លាប់ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែងនានាបានណាស់។

ហេតុដូច្នេះហើយ ការចូលរួមចំណែករបស់បញ្ញវន្តអាណិកជន មិនគួរត្រូវបានសម្លឹងមើលត្រឹមតែតាមរយៈបរិមាណនៃស្នាដៃស្រាវជ្រាវនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវមើលលើសមត្ថភាពនៃការបង្កើតដំណោះស្រាយឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអភិវឌ្ឍន៍របស់ប្រទេសជាតិ។

សាស្ត្រាចារ្យរង Dang Duc Huy បានយល់ឃើញថា បញ្ហាមិនត្រឹមតែជាវិធីសាស្ត្រទាក់ទាញអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រវៀតណាមនៅក្រៅប្រទេសឱ្យត្រឡប់មកវិញឱ្យបានកាន់តែច្រើននោះទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់ជាងនេះ គឺការកសាងយន្តការដើម្បីឱ្យចំណេះដឹង បទពិសោធន៍ និងបណ្តាញទំនាក់ទំនងរបស់ប្រជាជនវៀតណាមនៅទូទាំងសកលលោក អាចតភ្ជាប់ជាប្រចាំ និងចូលរួមចំណែកដោយផ្ទាល់ដល់តម្រូវការអភិវឌ្ឍន៍ជាក់ស្តែងរបស់ប្រទេសវៀតណាម៕

វៀតណាមតែងតែផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់លើការជួយឧបត្ថម្ភសហគមន៍អាណិកជនវៀតណាមនៅកម្ពុជា ចាប់ពីថ្ងៃទី ២៦ ដល់ថ្ងៃទី ២៩ ខែធ្នូ គណៈប្រតិភូក្រសួងការបរទេសវៀតណាម ដឹកនាំដោយលោកស្រី Le Thi Thu Hang អនុរដ្ឋមន្ត្រី ប្រធានគណៈកម្មាធិការរដ្ឋទទួលបន្ទុកជនជាតិវៀតណាមនៅឯបរទេស បានទៅបំពេញទស្សនកិច្ចការងារនៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

អាណិកជនវៀតណាមនៅប្រទេសថៃ៖ ភាពកក់ក្ដៅនៃមនោសញ្ចេតនាក្នុងថ្ងៃបុណ្យរំលឹកគុណបុព្វបុរសស្តេច Hung យុគសម័យ - ក្នុងបរិយាកាសដ៏សក្ការៈនៃថ្ងៃក្នុងខែទី៣ តាមចន្ទគតិ នាថ្ងៃទី ២១ ខែមេសា សហគមន៍ជនជាតិវៀតណាមនៅក្នុងខេត្ត Udon Thani តំបន់ឦសាននៃប្រទេសថៃ បានរៀបចំពិធីបុណ្យរំលឹកគុណបុព្វបុរសស្តេច Hung យ៉ាងសមរម្យ និងអធិកអធម។

វ៉ាន់ណាំ