កូរ៉េខាងត្បូងវិនិច្ឆ័យថា កូរ៉េខាងជើងបាញ់មីស៊ីលផ្លោងរយៈចម្ងាយខ្លីចំនួន ២ គ្រាប់

យុគសម័យ - នាព្រឹកមួយក្នុងខែ កក្កដា ខ្ញុំបានជួប Bob Frank នៅ Ha Noi ក្នុងដំណើរវិលត្រឡប់មកកាន់វៀតណាមលើកទី ១៣ របស់លោក។ លោកបានមកដល់ទីនេះម្តងទៀតដោយសារតួលេខដែលពោរពេញដោយការលងបន្លាចចិត្តគំនិត៖ តួលេខ ១១។

យុគសម័យ - នៅខែ ឧសភា ឆ្នាំ ២០២៦ ក្នុងវេទិកាកំពូលស្តីពីការអភិវឌ្ឍវិស័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិតចិន - អាស៊ានលើកទី ២ សំឡេងខ្ទាស់ "តាក់" ស្រាលមួយនៃតំណភ្ជាប់មេកានិចបានបន្លឺឡើង ខណៈដែលដើមដៃរបស់មនុស្សយន្តជាក់ស្តែងបានលាតសន្ធឹងចេញយឺតៗ រួចដាក់ចូលទៅក្នុងបាតដៃរបស់លោក Nguyen Quan អតីតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាវៀតណាម។ ខណៈពេលនោះបានកើតឡើងត្រឹមតែប៉ុន្មានវិនាទីប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែចំពោះរូបខ្ញុំ វាគឺជាការបញ្ចប់ដ៏ពេញលេញមួយសម្រាប់ដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយមួយ ហើយក៏ជាការចាប់ផ្តើមសម្រាប់ក្តីសុបិនថ្មីមួយដែលខ្ញុំបានពូនជ្រំពេញពីរទសវត្សរ៍កន្លងមកនៅលើទឹកដីរាងអក្សរ S នេះផងដែរ។

យុគសម័យ - ធនធានផលិតកម្មរបស់វៀតណាមមានភាពសម្បូរបែបណាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សក្តានុពលជាច្រើននៅតែបន្ត "ដេកលក់" នៅផ្នែកខាងក្រោមនៃខ្សែច្រវាក់តម្លៃនៅឡើយ។ ថ្លែងទៅកាន់ទស្សនាវដ្តីយុគសម័យ លោកស្រី Luu Nhat Dong នាយកប្រតិបត្តិនៃវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ចអន្តរជាតិ Vista ប្រទេសចិន បានយល់ឃើញថា ដើម្បីរួមចំណែកដោះស្រាយបញ្ហានេះ វៀតណាម និងចិនត្រូវការការតភ្ជាប់កាន់តែស៊ីជម្រៅ ទូលំទូលាយ និងសម្បូរបែបថែមទៀត។

យុគសម័យ - ក្នុងអត្ថបទ «ជំរុញកិច្ចការបរទេសគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៅកម្រិតខ្ពស់ថ្មីមួយ» អគ្គលេខាបក្ស ប្រធានរដ្ឋ To Lam បានអះអាងថាកិច្ចការបរទេសក្នុងយុគសម័យថ្មីត្រូវតែ «ធានាឱ្យបានខ្ពស់បំផុតនូវផលប្រយោជន៍ជាតិ - មាតុភូមិ ដោយយកសន្តិភាព ឯករាជ្យភាព ភាពម្ចាស់ការ ភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនធ្វើជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ ដាក់ប្រជាជនជាចំណុចកណ្តាលនៃរាល់គោលនយោបាយ និងចាត់ទុកការរួមចំណែកដល់សហគមន៍អន្តរជាតិជាការទទួលខុសត្រូវ»។ នេះគឺជាទិសដៅដ៏សំខាន់នៃការងារកិច្ចការបរទេស ដែលក្នុងនោះមានកិច្ចការបរទេសប្រជាជន។ ទស្សនាវដ្តីយុគសម័យ បានសំយោគខ្លឹមសារតម្រង់ទិស ការណែនាំមួយចំនួនរបស់បក្ស និងមតិយោបល់របស់អ្នកជំនាញនានាអំពីគោលគំនិត «ដើម្បីផលប្រយោជន៍ជាតិ មាតុភូមិ» ក្នុងការងារកិច្ចការបរទេសប្រជាជន។

យុគសម័យ - ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៩២ ខ្ញុំដេកនៅក្រោមមុងការពារមូសក្នុងបន្ទប់សណ្ឋាគារដ៏សាមញ្ញមួយនៅតំបន់វិថីចាស់ Ha Noi ដោយព្យាយាមស្វែងយល់ពីសូរសព្ទនានាដែលបន្លឺឡើងពីខាងក្រៅ។ ជួនកាល សំឡេងស៊ីផ្លេម៉ូតូហាក់ដូចជាកំពុងប្រជែងជាមួយសំឡេងកណ្ដឹងកង់។ សំឡេងឆ្នាំងខ្ទះប៉ះគ្នារណ្ដំ លាយឡំជាមួយសំឡេងនិយាយភាសាវៀតណាមឡើងចុះគ្រលួច ពេលខ្លះគ្រាន់តែជាការជជែកគ្នាលេង ប៉ុន្តែភាគច្រើនជាសំឡេងស្រែកហៅយ៉ាងរំពង ហាក់ដូចជាចង់ឱ្យអ្នកជិតខាងទាំងមូលបានឮទាំងអស់គ្នា។ នៅពីលើក្បាលខ្ញុំ កង្ហារពិតានវិលយឺតៗដោយយោលចុះឡើង បន្លឺសំឡេង "វូ... វូ... វូ..." យ៉ាងស្មើដៃ ធ្វើឱ្យខ្ញុំសន្សឹមៗលង់លក់ទៅក្នុងសភាពស្រដៀងនឹងការត្រូវសណ្ដំ។